Tagarchief: lezen

Levensgenieter

Wat is er mooier dan met een wit wijntje, leuk gezelschap ergens in het zonnetje te zitten? Op die vraag kan ik natuurlijk antwoorden verwachten dat met een beker warme chocolademelk, leuk gezelschap ergens in een skihut ook goed toeven is, want over smaak valt uiteindelijk niet te twisten.

Jongste dochter zit nu in het tweede jaar van de Hogere Hotelschool en start binnenkort met de cursus voor wijncertificaat deel twee (WSET level2) en dat vinden wij hier thuis heel fijn. Huà en ik vinden het altijd wel gezellig om in wijnlanden op vakantie te gaan en daar wijngoederen te bezoeken dan een paar flessen als souvenir mee te nemen om op een later tijdstip dan nog eens rustig na te genieten.

Vorig jaar heeft dochterlief haar vader twee boeken gegeven, die zijn liefde voor wijn met zijn liefde voor lezen prima combineren en natuurlijk geniet ik daar dan ook weer van, want ondertussen heb ik ze ook allebei al gelezen. Het zijn niet meteen boeken om uitgebreid een recensie over te schrijven, want het zijn echt boeken voor op het nachtkastje of op de koffietafel.

Ilja Gort, de schrijver van de gekregen boeken, heeft een wijnkasteel in Frankrijk. Hij ‘maakt’ daar de welbekende Tulipe wijnen, die overigens heel lekker zijn, behalve wijnboer is hij ook een begenadigd schrijver. Ik heb af en toe zelfs hardop moeten lachen om zijn fraaie verhalen. Hij schrijft over zijn Kasteel, zijn geliefde, natuurlijk over wijn, maar ook over een heleboel andere dingen die hij allemaal meemaakt en doet in Frankrijk.

Na deze twee boeken ben ik heel nieuwsgierig naar zijn andere boeken, hij heeft zelfs een detective geschreven, De vrouwenslagerij, dat boek zou ik dolgraag willen lezen, die is met stip gestegen naar nummer 1 op mijn leesverlanglijst!

De boeken die ik gelezen heb en echt iedere levensgenieter aan kan raden zijn: Chateau Slurp en Slurp Grand Cru. Het lezen meer dan waard.

# 15
# 15
Advertenties

Anders

En toch kruipt werk weer even in mijn blogleven, want ik heb namelijk een heel mooie opdracht gekregen, namelijk het ontwerpen van een lessenserie over ‘anders zijn’ en dat dan iets breder getrokken dan alleen ‘HoLeBi’, dit omdat anders zijn meer inhoudt dan alleen seksuele voorkeur. Op iedere school zitten zoveel ‘andere’ kinderen, het zou eigenlijk heel gewoon moeten zijn.

Want laten we wel zijn, de meeste gezinnen zijn nog steeds mama, papa en ongeveer twee kindjes, variaties daarop zijn al iets minder vreemd, van gescheiden ouders kijkt niemand meer op, maar ik wil mijn lessen concentreren op de kinderen, kinderen van ongeveer tweede brugklas leeftijd, wat als je geadopteerd bent, ernstig ziek of je worstelt met je seksualiteit?

Gelukkig hoef ik het niet helemaal alleen te doen, mijn ideeën vormen de basis voor een kleine werkgroep en samen gaan we uiteindelijk een projectweek op poten zetten. Ik ben nu druk bezig met het uitzoeken van mooie jeugdboeken over ‘andere’ kinderen, zoals “Verliefd zijn is een ramp” van Caja Cazemier, over een meisje dat ontdekt dat ze lesbisch is en natuurlijk het prachtige “Gebr.” van , maar ook “Laat me niet stikken” van Ruben Prins over een jongen met taaislijmziekte. Ik zet de film Billy Elliot ook op mijn lijstje dat besproken moet worden, want volgens mij past die ook prima bij het onderwerp.

Misschien heb jij ook nog suggesties? Ik ben heel benieuwd en ik laat hier zeker weten hoe het verder gaat.

Vierkantje # 10
Vierkantje # 10

De kaartclub

Tegen het eind van vorig jaar stuitte ik op een heel leuke uitwisseling (exchange), namelijk de book-bloggers-holiday-card-exchange-2013 en ik besloot om gezellig mee te doen. Je kon kiezen hoeveel andere boekbloggers je een kaart zou sturen en van wie je dus ook een kaart zou ontvangen.

In de kaart moest je, natuurlijk, iets over boeken schrijven en de kaart mocht geen religieuze afbeeldingen hebben om niemand tegen het zere been te schoppen of op de ziel te trappen. Je mocht ook een klein boek
gerelateerd cadeautje toevoegen en het geheel mocht niet duurder zijn dan een euro of zeven, inclusief porto.

Ik kreeg drie adressen toegewezen en ik heb kleurrijke, feestelijke kaarten uitgezocht met o.a. ballonnen, servies en taart, daar kan niemand zich bezwaard door voelen lijkt me. Als extraatje heb ik drie magnetische boekenleggers gekocht en in de kaarten heb ik vooral reclame gemaakt voor Heren van de Thee van Hella Haasse (The Tea lords), vooral om dat twee van mijn kaarten naar de USA gingen en ik het Nederlandse boek een warm hart toedraag.

Nadat de kaarten gepost waren, begon het grote wachten, hoewel dat best meeviel, want ik had vrijwel meteen een mooie zelfgemaakte kaart van Connie Flipse binnen, die zelf graag fantasy en thrillers leest. Zij raadde het boek ‘Wie wind zaait’ van Nele Neuhaus aan, die komt dus op mijn lijstje van nog te lezen boeken.

Net na de kerst kwam kaart nummer twee binnen van Rory O’Connor, zij raadde mij ‘Burial Rites’ van Hannah Kent aan en ze raadde ‘Doctor Sleep’ van Stephen King af, dat was de grootste teleurstelling van het jaar, wat haar betreft.

Kaart nummer drie heb ik nog niet ontvangen, ik wacht rustig af.

vierkantje # 5
vierkantje # 5

vierkantje # 6
vierkantje # 6

Taai taai

Lekkere uitdaging!
Lekkere uitdaging!

Vorig jaar heb ik me aangemeld bij de “Ik lees Nederlands”-uitdaging van Judith Boekblogger omdat het me een goed plan leek om me weer wat meer op Nederlandse boeken te concentreren en ik heb er ook best veel gelezen in 2013, alleen het schrijven van de recensies bleef wat bij de goede bedoelingen achter, maar dat kan dit jaar ook nog wel.

Ik ben vorig jaar gestart met War and Peace van Leo Tolstoi en na wat aanloopproblemen, heb ik het toch helemaal uitgelezen, het blijft een vreemd idee dat jonge mensen te voet en te paard heel Europa doorkruisen om onder onmogelijke omstandigheden elkaar af te slachten. Tolstoi beschrijft heel beeldend hoe de families, verscheurd door de oorlog, toch manieren vinden om door te leven. Het blijft een aangrijpend boek.

Verder heb ik nog een paar Engelse boeken gelezen, maar op mijn Nederlandse lijstje ben ik ook best trots, want het is een bonte mengeling geworden, met auteurs als: Ilja Gort, Renate Dorrestein, Herman Pleij, Gerbrand Bakker en Tommy Wieringa. Ik zal het stapeltje er nog maar eens bij pakken, want het is best prettig om er toch iets over te vertellen, al was het alleen maar om zelf een soort ‘naslag’ te hebben voor als ik een boek nog eens wil lezen, een volgende keer lees ik toch anders en vallen me andere dingen op.

Ik heb dit jaar dus voldoende om over te bloggen!

vierkantje # 2
vierkantje # 2

Blik

Om te beginnen wens ik jullie allemaal het allerbeste voor 2014!

Ik vind de periode kerst-oud-nieuw altijd een beetje lastig, want moet ik terugblikken of juist mijn blik naar het nieuwe jaar verplaatsen, naar alles wat komen gaat. Is het louterend om even stil te staan bij het voorbije jaar of schuurt het tegen net geheelde wonden? Moet ik een lijstje maken met alles wat ik dit jaar wil doen, of ligt de lijst met niet gehaalde doelen daarvoor nog te fris in mijn geheugen?

Gelukkig heb ik een heel jaar om mij daarop te bezinnen, 365 dagen, iedere dag opnieuw weer met goede moed beginnen en proberen die dag tot een goed einde te brengen, dat lijkt me een goed voornemen. Voor mij dit jaar geen lees-uitdagingen, breien voor goede doelen of andere heel interessante, maar voor mij nog niet haalbare, projecten. Dit jaar doe ik het rustig aan, ook al omdat één van mijn plannen gisteren al in duigen is gevallen, namelijk iedere dag bloggen 🙂

Natuurlijk heb ik wel plannen voor het nieuwe jaar en ik heb ook wel gedachten over het afgelopen jaar en al die plannen en gedachten ga ik hier ook met jullie delen, want ik ben nieuwsgierig naar jullie ideeën hierover, want is het belangrijk om doelen te halen of moet je juist mild voor jezelf zijn? En, hoe bepaal je of een doel haalbaar is of niet?

Ik zou het bijvoorbeeld heel fijn vinden als het mij zou lukken iedere dag een vierkantje aan de lappendeken voor zoonlief te breien, dat zouden er dan 365 zijn bij de 300 die ik al heb gebreid en dan zou hij af zijn! Gisteren is het gelukt en straks ga ik er ook nog even voor zitten, want ik heb een mooi restje gevonden, misschien worden het vandaag zelfs wel twee vierkantjes en misschien lukt het morgen wel weer om hier iets te schrijven en dat gaat dan over lezen….

Wordt vervolgd.
dekentje20143

Het eerste vierkantje van 2014.
Het eerste vierkantje van 2014.

Lekker winkelen, deel 1

We waren in Schotland voornamelijk voor de rust en de natuur. Edinburg en Glasgow hebben we dan ook links laten liggen, daar komen we vast nog wel een keer als we echt een stedentrip willen maken. Dunoon, het plaatsje waar wij in de buurt zaten, was heel erg klein en niet zo heel gezellig.

Het lekkere winkelen bleef beperkt tot de kleine shops die bij de huizen en tuinen hoorden, waar we geweest zijn. De buit valt daarom wel mee, wat zaden van Schotse planten, een paar kaarten en een “Kerst-Westy” voor bij onze verzameling kerstboomspullen.

Stirling is de enige ‘grote’ stad die we bezocht hebben en daar hebben we zo lekker geslenterd en geshopt dat er geen tijd overbleef om ook nog het kasteel aldaar te bezoeken, het was maar goed dat we daar niet begonnen zijn, want dan hadden we veel mooie dingen gemist, want als ze één ding goed kunnen daar in Schotland dan is het wel Opruimen. Huà en ik zijn beiden heel goed geslaagd en onze garderobes zijn goed aangevuld. Ik ben erg blij met mijn zwarte kanten jurkje en goudkleurige vest van Laura Ashley. Hier in Nederland heb ik altijd moeite met de maten, maar de Engelse maten zitten altijd goed. Gelukkig heeft Nederland nog een paar Laura winkels over, maar niet meer in Utrecht, waar zoonlief woont, die bezoeken kan ik niet meer combineren.

Lekker winkelen bestaat voor ons tweetjes ook uit uitgebreid in boekenwinkels snuffelen op zoek naar judo- en breiboeken, boeken over de geschiedenis van de plaats waar we zijn en natuurlijk ook gewoon leesboeken en kookboeken. Natuurlijk hebben we van alles wat gevonden en omdat we ze niet konden laten liggen, hebben we er ook heel wat gekocht in alle genoemde genres.

Ik ben vooral heel erg blij met The Cuckoo’s calling van Robert Galbraith (J.K. Rowling) en het Innocent Smoothie recipe book. Jammer genoeg heb ik het eerste boek al uit. Dat was echt zo’n boek dat je uit moet lezen en als het dan uit is, dat je het dan vreselijk vindt dat het uit is omdat het zo goed was. Gelukkig is het zo geschreven dat het volgens mij wel weer een serie moet worden, net als HP. Het boek is een detective, de hoofdpersoon Cormoran Strike moet uitzoeken of een vermeende zelfmoord toch moord was, 449 bladzijden spanning van de beste soort. Halverwege had ik al een vermoeden en toen vroeg ik me af hoe dat zou kunnen. Ik had gelijk, maar het bleef tot het laatst spannend, alles klopte als een bus en toch zijn er voldoende aanknopingspunten voor nog een paar delen, want ik ben heel benieuwd hoe het verder gaat met Cormoran en Robin.

Huà heeft uit het smoothie boek al een heerlijke Peach Melba Thicky gemaakt en die smaakte naar meer!

boek1

Schrijfles

Vorige week was een drukke week op school, we hadden de inschrijving voor nieuwe leerlingen en ook de tienminutengesprekken naar aanleiding van de rapporten, daar tussendoor waren er ook nog een paar andere dingen waar ik aandacht aan moest geven. Ik twijfelde daarom toch nog even of ik echt wel naar de masterclass schrijven van Renate Dorrestein zou gaan, want misschien was het wel verstandiger om thuis te blijven en vroeg naar bed te gaan.

Gelukkig was de aandrang om wel te gaan groter dan mijn vermoeidheid en ik heb een geweldige avond gehad. Ik wist dat Renate schrijfles heeft gegeven aan studenten in Amerika en dat ze hier in Nederland ook de nodige lezingen heeft gegeven. Bij binnenkomst was het al snel duidelijk dat we flink aan het werk moesten, op de stoelen lagen pen en schriftje al klaar, er was koffie en thee en iets na acht uur begon ons college.

Het was inspirerend, we kregen veel informatie over de relatie tussen schrijver en lezer, over hoofdpersonen en over ‘niet vertellen, maar laten zien’. Renate verwees veel naar andere boeken en ik was blij dat ik het merendeel van die boeken ook gelezen had, ik wist dus wat ze bedoelde en daardoor landde de lesstof goed. Ik was haar boek Het geheim van de schrijver al aan het lezen en veel van wat er woensdag besproken werd is terug te vinden in het boek.

Heel eventjes dacht ik dat mij de moed nu wel helemaal in de schoenen zou zakken en dat ik nooit meer een boek zou schrijven, maar ik weet wel beter. Ik ga de aanbevelingen van Renate ter harte nemen en boek twee nog eens goed bekijken, waar kan het beter, wat moet er weg en moet het er komen? Verder ben ik al begonnen met boek drie en met deze cursus achter de rug, kan het eigenlijk alleen maar steeds beter gaan.

Duizend

Mijn duizendste blogpost. Ik heb er een tijdje tegenaan lopen hikken, maar hier is hij dan. Natuurlijk gaat de duizendste over leuke dingen, want die zijn er de laatste tijd ook genoeg. Een typisch gevalletje van tel je zegeningen, want die overtreffen toch echt wel de dingen die de laatste tijd niet zo goed lopen. Verder ga ik vooral genieten van dit mijlpaaltje en daarna ga ik fijn verder met het bloggen. Ik probeer zelfs de frequentie weer wat op te schroeven, door verder te gaan met de #50 boekvragen, de Ik lees Nederlands uitdaging en als de inspiratie ontbreekt, ga ik de Daily Prompts van WordPress eens proberen.

Net op het moment dat de winterdepressie aan het toeslaan was, kreeg ik een mailtje van Hélène Lesger, een uitgeefster van o.a. breiboeken. Een flinke tijd geleden had ze me gevraagd of ik een sjaal wilde breien voor een boek dat ze uit ging geven en dat heb ik toen gedaan. Waarschijnlijk heb ik dat destijds best goed gedaan, want ik mag nog een keer proefbreien, ik kan hier nog niet al teveel over vertellen, want ik heb nog niets binnen, maar ik weet zeker dat het weer een mooi project wordt. Het is altijd prettig dat je werk gewaardeerd wordt en het is heel leuk om je werkstuk terug te zien in een boek. Sjaals breien

Ik had al geschreven over de workshop van Christel Seyfarth bij Lohuis Tijhuis, waar toch nog een paar plaatsen voor vrij zijn. Het lijkt me fantastisch om haar werk te zien en te horen hoe zij inspiratie opdoet voor haar ontwerpen, die er best ingewikkeld uitzien, maar als je er mee bezig bent valt dat erg mee. Je werkt maar met twee kleuren tegelijk, dus je kunt de draden op de achterkant mooi afwerken tijdens het breien.

vogelvest1

Het mooiste van deze week was de uitnodiging van Boekhandel Broekhuis: wat te denken van een Masterclass schrijven onder leiding van niemand minder dan Renate Dorrestein? Hij valt qua timing helemaal verkeerd, volgende week hebben we de inschrijving van de nieuwe leerlingen, de tienminutengesprekken en een excursie met leerlingen van de tweede klas naar een soort opleidingenbeurs, dus druk, druk, druk, maar dat maakt me helemaal niet uit, volgens mij krijg ik van de Masterclass wel weer energie en inspiratie. Jammer genoeg is de Masterclass in Hengelo in plaats van Enschede, maar je kunt niet alles hebben.

Duizend blogposts, dat had ik vijf jaar geleden niet gedacht, deze blog zou een beschrijving worden van onze reis naar de Olympische Spelen in Beijing, inmiddels zijn we ook al naar de Spelen in Londen geweest en ik ben voorlopig nog niet klaar met bloggen, dus: wordt vervolgd!

Noten lezen

Petepel had weer een indringende vraag: Ben jij een muzieklezer?

Om maar met een geweldig scrabblewoord te komen: deze vraag is multi-interpretabel, want wordt er bedoeld of ik bladmuziek kan lezen? of dat ik vooral boeken lees die over muziek gaan? of wellicht dat ik alleen kan lezen met een muziekje op de achtergrond? Zelf geeft hij een aardig inkijkje in zijn leven, hij houdt van lezen en van muziek. Dat is een mooie combinatie, ik houd ook van lezen en van muziek.

Ik kan ook bladmuziek lezen, ik heb een jaar of zes gitaarles gehad, klassiek gitaarles, welteverstaan en ik vond het fantastisch. Ik heb zelfs examen gedaan en daar speelde ik drie stukken van Manuel da Falla, een flamenco stuk en iets van Mozart. Verder heb ik blokfluit gespeeld en gezongen in een jeugd- en een schoolkoor. Na mijn veertigste heb ik nog twee jaar pianoles gehad, maar dat was niet zo’n succes. Al met al kan ik rustig stellen dat ik niet echt een muzikant ben, want als ik dat wel zou zijn, zou ik wel vaker naar die gitaar grijpen die hier in de kamer staat of zelfs de piano bespelen, maar nee, dat laat ik aan anderen over.

Vroeger kon ik ook niet zonder radio: Veronica, Hilversum 3 en Radio Noordzee, de radio stond wat mij betreft dag en nacht aan. Tegenwoordig heb ik eigenlijk alleen de radio aan als ik auto rijd. Ik kan namelijk geen zender vinden waar ik me 100% goed bij voel. De ene zender heeft een te hoog gewauwelgehalte en de volgende zender te veel flutmuziek. Ik heb sinds kort een nieuwe auto en daar kunnen geen cd’s in (belachelijk, maar het is echt zo) maar daar moet een I-pod of usbstick in, maar dan moet ik eerst allemaal muziek uitzoeken en opladen, misschien dat ik daar maar eens een weekendje voor moet gaan zitten, want vaak erger ik me zo aan de radio dat ik hem maar even uitzet 😦

Ik houd van heel veel verschillende soorten muziek en ik mis een heleboel muziek sinds zoonlief het huis uit is, hij speelt klarinet, basgitaar, piano en hij zingt. Onze oudste dochter zong ook veel en de jongste speelde hobo. Het was hier dus best een muzikale toestand, nog steeds wel, want Huà speelt piano en gitaar. Ik ben gek op jaren ’60 muziek, rock, pop, Neue Deutsche Welle, opera, klassieke muziek en van sommige Nederlandstalige muziek. Ik vind teksten bij muziek ook heel belangrijk, hoewel ik instrumentale muziek ook mooi vind. Er is eigenlijk maar één muzieksoort die ik echt niet kan waarderen en dat is Jazz, maar zelfs dan kan ik zo weer een paar nummers opnoemen die ik wel mooi vind, zoals Take five van Dave Brubeck en de klarinetmuziek van Mister Acker Bilk.

Huà en ik gaan graag naar de opera en we prijzen ons dan ook gelukkig met onze plaatselijke Nationale Reisopera, die nu helaas in zwaar weer verkeert door de opgelegde bezuinigingen, maar die ontzettend mooie producties op haar naam heeft zijn. Een van de mooiste opera’s die ik ooit gezien heb was Orpheo ed Euridici, die was zo ontroerend mooi, dat ik echt met zakdoeken bij de hand heb zitten genieten van de prachtige muziek en het indrukwekkende verhaal.

Omdat ik graag biografieën lees, vind ik het ook interessant om over het leven van componisten en andere musici te lezen, zo is er een prachtig jeugdboek met cd over de reizen van de jonge Mozart, het is heel ontroeren om te lezen en te horen wat hij allemaal al op jonge leeftijd heeft gedaan. Net zo graag lees ik over het leven van Kurt Cobain of Johnny Cash.

Het wonderbaarlijkst vind ik dat muziek en tekst soms echt zo bij elkaar horen, zoals My little town http://youtu.be/b3F2PMLDbjE  van Simon en Garfunkel en Donna Donna http://youtu.be/5TKLShi4pq0 van Claude François, maar daar zijn nog veel meer voorbeelden van te geven. Verder ben ik fan van Johnny Cash, het is heel ontroerend om zijn stem te horen groeien van zijn eerste werk tot aan het breekbare werk aan het eind van zijn leven.

Sommige muzikanten blijken ook goede schrijvers te zijn, Thé Lau van The Scene heeft niet alleen prachtige songteksten geschreven, maar ook een leuke bundel In de dakgoot, allemaal muziekverhalen en ja, die staat ook in mijn boekenkast.

Ik heb nu wel zin om mijn usbstickje vol te gooien met mooie muziek, maar wat zal dat een vreemde mix worden!

Van welke muziek geniet jij?

 

 

Wat lees jij?

Het is de vraag die Judith van Leeswammes iedere maandag stelt en het is ook de vijfde vraag van Petepel:

Welk boek lees je op dit moment?

Ik heb net een Nederlands boek, De zwarte meteoor van Tom Egbers,  uit voor de Ik lees Nederlands Challenge en daarna heb ik meteen een begin gemaakt met Brideshead revisited van Evelyn Waugh. Dat boek stond al tijden op mijn te-lezen-lijstje, want ik had de serie al eens gezien en uiteindelijk heb ik die ook gekocht en daarna weer twee keer bekeken. Er bleek ook een film van te zijn, natuurlijk heb ik die ook aangeschaft en bekeken. Ik vind de film trouwens niet zo goed als de serie, maar het boek had ik nog steeds niet gelezen, dus ik kon nog steeds niet bepalen wat er beter was: boek, serie of film.

Tot nu toe bevalt het boek prima, het is niet zo dat ik het ‘uit moet lezen’ omdat het zo spannend is, het verhaal ken ik immers al. Het is heel fijn dat ik het makkelijk aan de kant kan leggen en weer even makkelijk verder kan lezen.

Het is niet het enige boek dat ik aan het lezen ben, alle docenten van onze vestiging moeten het boek De vijf rollen van de leraarlezen en we moeten onze lessen ook volgens deze rollen laten verlopen: Gastheer – Presentator – Didacticus – Pedagoog – Afsluiting van de les. Het is een leerzaam boekje, je kijkt weer eens op een andere manier naar je eigen functioneren. Ik baal er alleen van dat al die rollen een duidelijke functie naam hebben, behalve die laatste, waarom hebben ze die niet gewoon de Uitsmijter of zo genoemd?

De vijf rollen van de leraar

Over De zwarte meteoor schrijf ik straks of morgen een recensie voor de koekjeslijst, het was een spannend ‘jongensboek’.

Lekkere uitdaging!
Lekkere uitdaging!