Via cappello 23

Via Cappello 23 van Christiaan Weijts, natuurlijk is het maar mijn mening, anderen denken er heel anders over, het boek was genomineerd voor de AKO-literatuurprijs 2006 en was winnaar van de Gerard Walschapliteratuurprijs 2010; maar ik vond het een ontzettend irritant boek, onevenwichtige personages, gestolen tekeningen die nergens toe dienen en veel (te veel) expliciete sex van de onsmakelijke soort, maar goed, sex sells en dat is ook heel belangrijk.

Het gegeven, liefde/erotiek in de kunst door de eeuwen heen, wordt hier verward met het idee dat eigengemaakte porno op filmpjes kunst voor iedereen zou zijn.

Dit terwijl het een prachtig onderzoeksgegeven zou kunnen zijn, is de kunstenaar als hij verliefd is op zijn model, tot grotere dingen in staat dan wanneer hij zomaar een model voor ogen heeft? Daar komen ook mooie deelvragen uit voort: Wat gebeurt er als het een onbereikbare liefde is? of wat als de passie van beide kanten komt? En wat als er een eind komt aan de liefde?

Kunst verdient zoveel meer dan dit smakeloze relaas.

Voorkant is mooier dan het boek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s