Austerlitz

Austerlitz, W.F. Sebald, 333p., De Bezige Bij, 2008.

Al toen ik het boek bestelde bij onze boekenwinkel, kreeg ik van de boekverkoper te horen, dat dit boek het beste boek was dat hij ooit had gelezen. Ik dacht dat zal wel en heb aan Li, in het kader van haar opleiding, de eer gegeven het eerst te lezen.

Nu ik het dan tijdens de vakantie zelf heb gelezen moet ik eerlijk bekennen dat het boek me wel gegrepen heeft. Zoals de vorm, de detaillering van de diverse onderwerpen en de bijbehorende zwartwit foto’s uit de privé-collectie (althans zo heb ik dat vernomen). Maar ook de inhoud, zoals het noodlot of de oneindige zoektochten waar sommige mensen zich in kunnen verliezen. Hetgeen ook bij de hoofdpersoon Jacques Austerlitz gebeurde. Austerlitz is als klein Joods kind met een kindertransport vanuit Duitsland geëvacueerd naar Engeland, waar hij in Wales bij een dominee en zijn vrouw terechtkomt en opgroeit. Als volwassene wordt hij zich bewust van zijn afkomst en probeert zijn geschiedenis te achterhalen.

Li en ik hebben tijdens de vakantie het boek besproken.

Het was even wennen, want normaal lees ik een boek van paragraaf naar paragraaf of van hoofdstuk naar hoofdstuk. Dat heeft een praktische reden, namelijk omdat ik het meest voor het slapen gaan lees. Dit boek kent noch paragrafen, noch hoofdstukken. Ook de vertelvorm is bijzonder. Er is een alwetende verteller (zo heet dat geloof ik?), maar op enig moment lijkt het dan alsof Austerlitz zelf weer vertelt. En de foto’s, deden me denken aan de QR-codes in Hellehonden.

In het boek lopen fictie en non-fictie door elkaar heen. Je weet als lezer niet wat waar gebeurd is en wat verzonnen. Daarvoor hoef je maar een aantal boeklogs door te lezen om in een levendige discussie verzeild te raken. Ik vond het een boeiend verhaal, dat in zijn vorm ook echt (enigszins aangepast) plaats zal hebben gevonden in en na de oorlog.

De schrijver gaat op diverse onderwerpen uitgebreid in (o.a. architectuur van stationsgebouwen, vestigingswerken en Marienstad). Ik vond dit opvallend, omdat ik mij daar ook schuldig aan kan maken. Lees eerdere verslagen maar. Zo heb ik mezelf wel eens beschuldigt aan het lezen aan boek over Roman Warfare, na het lezen van een historische-fictie serie over een paar Romeinse soldaten. Die uitzoek-woede  geeft wat stress doordat het mij dan aan tijd ontbreekt om dingen grondig uit te zoeken. Herkenbaar in dit boek!

Kortom: een boek dat ik met veel plezier heb gelezen en dat ik mijn vrienden zou aanbevelen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s