Categorie archief: Kunst en Cultuur

Chinees schilderen

Vorig jaar ben ik begonnen met een cursus Chinees schilderen. Dat is echt een van mijn betere beslissingen geweest. Ik heb een abonnement op een sportschool gehad, daar ben ik nauwelijks geweest en ik heb daar zoveel spierpijn opgelopen, vreselijk.

Natuurlijk heb ik ook nog geprobeerd om weer met yoga te beginnen, maar ik ben totaal niet sportief. Ik vind sportkleding ook vreselijk, als het al in mijn maat te verkrijgen is. en ook daar is mijn tienrittenkaart een veel te dure investering geweest.

Maar Chinees schilderen, dat is pas leuk! Ik kijk echt uit naar de lessen, ik oefen thuis en ik kan uren naar filmpjes van instructies kijken, net als naar brei-filmpjes  trouwens. Het leuke is, dat het eigenlijk gewoon altijd fout gaat. Het rijstpapier is mega dun, de verf wordt verdund met enorme hoeveelheden water, dus het papier kan zomaar stuk gaan. Bovendien kun je niets uitgummen of overschilderen, heerlijk toch?

IMG_2935
Koi, geschilderd tijdens een workshop Chinees schilderen bij Adelaide Lam in Enschede.

 

Ja, want je gaat eerst de stroken die nodig zijn voor die les oefenen, er is rustige Chinese muziek op de achtergrond en Adelaide en Su Bun Lam geven heel inspirerend les. Zo inspirerend dat ik zelfs met een introductie cursus Pin Yin (Chinees) begonnen ben. Vanmiddag hebben we daar dit prachtige lied beluisterd. Waarom horen we dit hier niet op de radio?

Heerlijke muziek.

Advertenties

Jeugddroom

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik hou niet van Nederlandse winters. Misschien moet ik het iets anders formuleren: Ik hou niet van winters. Sneeuw is vooral leuk op een kerstkaart en schaatsen is alleen als kijksport te genieten. Van koude lucht word ik benauwd, ik krijg er hoofdpijn van en de laatste jaren merk ik het ook aan mijn gewrichten, kou en vocht zijn niet fijn.

Vanwege mijn allergieën heeft mijn toenmalige allergoloog al eens gezegd dat ik maar naar een woestijngebied moest verhuizen, zonder berken, elzen en grassen. Die gedachte vond ik best aantrekkelijk en stiekem droomde ik er weleens van om te overwinteren in een warm land, in plaats van proberen hier zo min mogelijk naar buiten te gaan en bij de eerste de beste allergenen in de lucht toch weer ziek te worden.

Maar kijk eens waar we zaterdag zijn geweest:

IMG_2300

Dat lijkt mij in ieder geval al een stap in de goede richting.

We hebben een heel interessante lezing gehad van ‘Spanjemakelaar’ Marleen De Vijt en zij sterkte me wel in mijn gedachte dat het niet nodig is om daar een huis te kopen. Gewoon eerst maar eens een huisje of appartement huren voor een maand of drie en dan kijken hoe het gaat. Dan is het ook mogelijk om eens van omgeving te wisselen.

Op de beurs waren ook IVIO (Wereldschool) en Intertaal (uitgever talenboeken). Ik zou eventueel in Spanje Nederlandse les kunnen geven, om toch inkomen te genereren, mensen te ontmoeten en actief te blijven.

Voorlopig is de winter alweer bijna voorbij en heb ik een abonnement genomen op ESpanje om in de juiste stemming te komen. Wie weet wat de toekomst allemaal brengen gaat?

IMG_2302

Straks eerst maar eens lekker tapas klaar maken.

Lekker lezen

Ik ben al een tijdje lid van Hebban, de boekencommunity op het internet. Niet in de laatste plaats vanwege de grote hoeveelheid leestips, interviews met auteurs en andere interessante artikelen, maar ook omdat ze vaak erg leuke acties hebben.

Zo kon je je een tijdje terug opgeven voor de leesclub van het boek ‘The Monk of Mokha’ van Dave Eggers. Nadat ik de beschrijving en het interview had gelezen, leek het mij wel de moeite waard om me voor deze club op te geven. Vandaag kreeg ik het positieve bericht, dat ik ingeloot ben. Dat betekent dat ik binnenkort het boek in mijn brievenbus kan verwachten. Prachtig cadeautje, toch?

Als het boek binnen is, kan ik het lezen en dan begint ook de online discussie met de andere leden van de club. Ik ben nu al benieuwd naar het boek en natuurlijk naar de vragen die we gesteld krijgen.

Ken jij het boek of de schrijver? Wat vind je ervan? Ik lees het graag in een reactie.

 

Het nuttige met het aangename

Wie had ooit gedacht dat een avondje ‘college lopen’ ook een avondje uit kan zijn? Laat dit nu precies het geval zijn als je naar de voorstelling ‘Science meets Music‘ van Erik Scherder en Jan Vayne gaat.

Omdat ik door mijn werk met met ‘Beelddenkers’ en ‘Leren Leren’ heel erg geïnteresseerd ben in de werking van het brein, leek deze voorstelling mij het bezoeken wel waard en daarom had ik twee kaartjes besteld. Vriendin Manja wilde wel mee en zo zaten wij vrijdag gezellig in het theater te luisteren naar het meeslepende college van Erik Scherder en de gloedvolle improvisaties van Jan Vayne.

Het is mooi om te zien en te horen hoe een enthousiaste prof.dr. Scherder zijn publiek meesleept in de werking van de hersenen. Hij vroeg ons, het publiek, tegen het eind van de avond of wij nu een muziekinstrument gingen bespelen, het mooie is, ik betrap me er op dat ik wel meer zing. De hele week ben ik, vooral in de auto, weer lekker aan het zingen. Want dat is, net als bewegen, heel goed voor onze grijze massa.

Onze plaatselijke, 150 jaar oude, boekhandel had een kleine stand ingericht, waar na afloop van de voorstelling boeken van Erik Scherder werden verkocht, die hij daarna welwillend van een handtekening voorzag. Die kans kon ik natuurlijk niet voorbij laten gaan. Gelukkig waren er ook nog twee oud collega’s van mij op deze avond, die mijn moment met Erik op de gevoelige plaat hebben vastgelegd.

Herinneringen gemaakt.

IMG_2277

Bedankt voor de leuke foto, Rita!

Koningsdrama

Gisteren zijn René en ik naar de première van ‘Siroe, Re di Persia’ geweest. Dat was wel even spannend, want het was voor het eerst dat deze barokopera in Nederland opgevoerd werd. Natuurlijk was er de geruststelling dat het een uitvoering van Nederlandse Reisopera was en die hebben wij nog geen echte uitglijders zien maken.

Maar het was voor ons, en alle andere bezoekers, een eerste kennismaking met dit kunststukje. In het begin was het even wennen. Niet alleen werden mannenrollen door vrouwen gezongen, in het stuk wisselden de personages ook regelmatig van rol om vriend en vijand te bedriegen, dan wel te helpen.

Als je dan  eenmaal in het stuk zit, is het echt genieten: geweldige stemmen, prachtig decor, ballet, muziek, alles klopt. Op de FB-pagina van de Nederlandse Reisopera is veel te vinden over deze voorstelling, compleet met filmpjes van de repetities, heel leuk om alvast in de stemming te komen als je al kaartjes hebt voor deze voorstelling, of om, net als ik, lekker na te genieten.

Ik vond het een heel aangename kennismaking met deze opera uit de late barok, fijn dat Nicolas Mansfield het aandurfde om dit stuk op het programma te zetten.

 

Aanstormend talent

Gisteren was ik heel even in één van de mooiste schoolgebouwen van Enschede, namelijk de Oude Ambachtsschool, een heel mooi monumentaal pand, met glas-in-loodramen, mooie trappen en muurschilderingen en jammer genoeg niet meer in gebruik als school. Er moet een nieuwe bestemming voor gekozen worden en totdat het zover is, wordt het (anti)kraak bewoond en gisteren was ik bij Bas Timmer, één van de huidige bewoners.

Op verzoek van zoonlief moest ik even een trui ophalen, hij heeft namelijk model gestaan voor een aantal van Bas’ truien en had er meteen maar één besteld, om verzendkosten tegen te gaan, zou ik hem ophalen. Natuurlijk had ik de foto’s al gezien op de site van Bas en het is inspirerend om te zien hoe er zelfs in deze tijd van crisis nog volop geëxperimenteerd wordt met nieuwe technieken, vooral als die gemengd worden met traditionele elementen.

Het was een beetje déja-vu gisteren, het lopen door de koude gangen, het kunstenaarsinterieur en het atelier, waar ik zo aan het werk zou willen gaan. Woonde mijn zusje, Chris Ros, vroeger niet net zo? En ben ik bij zoonlief ook niet regelmatig in een kraakpand op visite geweest, waar gewerkt en gecreëerd werd? Helaas heeft de krakersbeweging nog steeds een negatieve naam, terwijl ik er toch steeds alleen goede herinneringen aan heb: aardige, gastvrije en creatieve mensen, die hard werken om het gebouw leefbaar te maken en die met interessante oplossingen komen voor de problemen die ze daarbij tegenkomen.

Bas en zijn vriendin waren druk aan het werk, hij liet me de mooie Afrikaanse stoffen zien, die hij in zijn ontwerpen verwerkt en ook showde hij zijn printapparaat, waarmee hij zijn logo print en zo opstrijkbare naamkaartjes kan maken. Hij bood ook aan om voor mij zo’n print te maken om te gebruiken voor mijn breiwerk, daar word ik helemaal blij van. Hopelijk kan zoonlief een keer helpen met het ontwerpen van een leuk, klein naamkaartje.

Het ateliergedeelte van hun woonverblijf wordt binnenkort verplaatst, nu woont en werkt Bas nog op de eerste verdieping. Dat moet je trouwens ruim zien, want om te douchen en dergelijke moeten ze nog naar beneden en dat terwijl de gangen en lege ruimtes niet verwarmd worden! Maar het atelier gaat naar beneden en dan komt daar ook een klein winkeltje bij, waar hij dan op donderdagavonden zijn kleding gaat verkopen, er komt misschien ook een klein cafégedeelte bij, zodat je dan ook lekker een kopje koffie of thee kunt drinken. Als het zover is, kom ik zeker langs en dan zal ik wat lekkers bakken voor bij de koffie of thee.

Ik wens Bas heel veel succes met zijn ontwerpen, ik kom zeker nog eens kijken.

B-Comfort Sweater RedFoto van zoonlief, geplukt van de site van Bas: www.bastimmer.eu

 

Noten lezen

Petepel had weer een indringende vraag: Ben jij een muzieklezer?

Om maar met een geweldig scrabblewoord te komen: deze vraag is multi-interpretabel, want wordt er bedoeld of ik bladmuziek kan lezen? of dat ik vooral boeken lees die over muziek gaan? of wellicht dat ik alleen kan lezen met een muziekje op de achtergrond? Zelf geeft hij een aardig inkijkje in zijn leven, hij houdt van lezen en van muziek. Dat is een mooie combinatie, ik houd ook van lezen en van muziek.

Ik kan ook bladmuziek lezen, ik heb een jaar of zes gitaarles gehad, klassiek gitaarles, welteverstaan en ik vond het fantastisch. Ik heb zelfs examen gedaan en daar speelde ik drie stukken van Manuel da Falla, een flamenco stuk en iets van Mozart. Verder heb ik blokfluit gespeeld en gezongen in een jeugd- en een schoolkoor. Na mijn veertigste heb ik nog twee jaar pianoles gehad, maar dat was niet zo’n succes. Al met al kan ik rustig stellen dat ik niet echt een muzikant ben, want als ik dat wel zou zijn, zou ik wel vaker naar die gitaar grijpen die hier in de kamer staat of zelfs de piano bespelen, maar nee, dat laat ik aan anderen over.

Vroeger kon ik ook niet zonder radio: Veronica, Hilversum 3 en Radio Noordzee, de radio stond wat mij betreft dag en nacht aan. Tegenwoordig heb ik eigenlijk alleen de radio aan als ik auto rijd. Ik kan namelijk geen zender vinden waar ik me 100% goed bij voel. De ene zender heeft een te hoog gewauwelgehalte en de volgende zender te veel flutmuziek. Ik heb sinds kort een nieuwe auto en daar kunnen geen cd’s in (belachelijk, maar het is echt zo) maar daar moet een I-pod of usbstick in, maar dan moet ik eerst allemaal muziek uitzoeken en opladen, misschien dat ik daar maar eens een weekendje voor moet gaan zitten, want vaak erger ik me zo aan de radio dat ik hem maar even uitzet 😦

Ik houd van heel veel verschillende soorten muziek en ik mis een heleboel muziek sinds zoonlief het huis uit is, hij speelt klarinet, basgitaar, piano en hij zingt. Onze oudste dochter zong ook veel en de jongste speelde hobo. Het was hier dus best een muzikale toestand, nog steeds wel, want Huà speelt piano en gitaar. Ik ben gek op jaren ’60 muziek, rock, pop, Neue Deutsche Welle, opera, klassieke muziek en van sommige Nederlandstalige muziek. Ik vind teksten bij muziek ook heel belangrijk, hoewel ik instrumentale muziek ook mooi vind. Er is eigenlijk maar één muzieksoort die ik echt niet kan waarderen en dat is Jazz, maar zelfs dan kan ik zo weer een paar nummers opnoemen die ik wel mooi vind, zoals Take five van Dave Brubeck en de klarinetmuziek van Mister Acker Bilk.

Huà en ik gaan graag naar de opera en we prijzen ons dan ook gelukkig met onze plaatselijke Nationale Reisopera, die nu helaas in zwaar weer verkeert door de opgelegde bezuinigingen, maar die ontzettend mooie producties op haar naam heeft zijn. Een van de mooiste opera’s die ik ooit gezien heb was Orpheo ed Euridici, die was zo ontroerend mooi, dat ik echt met zakdoeken bij de hand heb zitten genieten van de prachtige muziek en het indrukwekkende verhaal.

Omdat ik graag biografieën lees, vind ik het ook interessant om over het leven van componisten en andere musici te lezen, zo is er een prachtig jeugdboek met cd over de reizen van de jonge Mozart, het is heel ontroeren om te lezen en te horen wat hij allemaal al op jonge leeftijd heeft gedaan. Net zo graag lees ik over het leven van Kurt Cobain of Johnny Cash.

Het wonderbaarlijkst vind ik dat muziek en tekst soms echt zo bij elkaar horen, zoals My little town http://youtu.be/b3F2PMLDbjE  van Simon en Garfunkel en Donna Donna http://youtu.be/5TKLShi4pq0 van Claude François, maar daar zijn nog veel meer voorbeelden van te geven. Verder ben ik fan van Johnny Cash, het is heel ontroerend om zijn stem te horen groeien van zijn eerste werk tot aan het breekbare werk aan het eind van zijn leven.

Sommige muzikanten blijken ook goede schrijvers te zijn, Thé Lau van The Scene heeft niet alleen prachtige songteksten geschreven, maar ook een leuke bundel In de dakgoot, allemaal muziekverhalen en ja, die staat ook in mijn boekenkast.

Ik heb nu wel zin om mijn usbstickje vol te gooien met mooie muziek, maar wat zal dat een vreemde mix worden!

Van welke muziek geniet jij?

 

 

Leuke plek #1

Zaterdag was het dan eindelijk zover, of beter gezegd, zaterdag had ik een afspraak bij de kapper en toen heb ik meteen van de nood maar een deugd gemaakt, door maar eens langs een paar van de leukste plekken van Enschede te gaan. Voor mij is Enschede op zich al een leuke plek, alleen was het zaterdag toch wel erg koud.

Ik heb daarom ook nog niet alles waar ik langs ben geweest op de foto gezet, want in het zonnetje ziet alles er veel beter uit. Zaterdag heb ik alles toch maar snel gedaan, want ik wilde graag weer snel terug naar huis, het was zo KOUD! De Oude Markt met de Grote Kerk, allemaal mooie en leuke plekken, die ik hier echt nog wel ga bespreken, maar nu is het de beurt aan iets wat op de Oude Markt staat. Waarschijnlijk is het Brandmonument wel heel vaak in beeld geweest tijdens Serious Request 2012, want het monument is precies tegenover de plek waar het Glazen Huis stond.

`s Zomers is het altijd gezellig bij het monument, kinderen vinden het altijd leuk om daar met water te spelen, maar zaterdag was het rustig en wit.

Ik vond op het internet deze informatie over het monument, dat ter nagedachtenis van de Grote Brand van Enschede is opgericht.

Als het een beetje meezit, laat ik volgende week een kunstwerk zien dat ik zelf heel mooi vind en waar ook nog een leuk verhaal aan vast zit, maar hier is het Brandmonument van Enschede:

brandweermonument1

brandweermonument2

Wat rustig hè, voor zo’n zaterdagmiddag?

Première

Vanavond zitten we bij de premièrevoorstelling van Lucia di Lammermoor van de Nationale Reisopera, ik heb er nu al zin in.

Ik hou veel van opera en de Nationale Reisopera weet er toch altijd weer een nieuw gezicht aan te geven, alleen al daarom zijn hun voorstellingen zo bijzonder. Gelukkig maken ze tegenwoordig ook van opera’s een trailer, dus kijk maar eens naar wat wij vanavond zullen gaan zien:

Fantastisch programma

Op dit moment zit ik te genieten van een prachtig programma op BBC2, The Culture Show, waarin dit keer de schilder David Hockney centraal staat en wat kan die man schilderen, geweldig. Hij vertelt over technieken en laat met maquettes zien hoe zijn schilderijen opgehangen moeten worden. Gelukkig heeft de interviewer/programmamaker Andrew Marr veel verstand van zaken en hij heeft echt interesse in wat Hockney te vertellen heeft.

Heel mooi is dat ze ook samen op zoek gaan naar de plekken die hij geschilderd heeft en dat je die plekken echt terug ziet in de schilderijen, hoewel die eigenlijk heel abstract zijn. Hockney blijkt ook een heel interessante man te zijn met heldere inzichten. De vraag ‘Where do you live’ beantwoordt hij met ‘I live where I am’. Dat is toch een ontroerend mooi antwoord? Hij haalde ook een Chinees spreekwoord aan, namelijk dat schilderen een kunst is voor oude mensen. Dat kan ik wel beamen, mijn moeder is er pas laat mee begonnen, maar ze maakt prachtige dingen, ze heeft zelfs bij mijn zus geëxposeerd.

Twee generaties kunst
Maar goed, terug naar Hockney, in het programma werden ook werken getoond uit zijn jeugd, toen hij een jaar of 18 was, en hij vertelt er heel vrij over. Dat het toen moeilijk was, verf was duur en daardoor is het wit van die schilderijen niet meer echt wit, gewoon omdat hij genoegen moest nemen met goedkoop materiaal.
De kleuren van zijn huidige werk zijn echt sprankelend, ik hoop dat we deze zomer als we in Londen zijn, naar zijn tentoonstelling in de Royal Academie kunnen 🙂
David Hockney, Engelse wegen

http://www.bbc.co.uk/programmes/p00pd79w

Het is trouwens ook geweldig dat de BBC de programma’s niet onderbreekt voor allerlei hinderlijke en vervelende reclameberichten!