Categorie archief: Geen categorie

Het is weer zover!

De herfst heeft zijn entree gemaakt, ik ben jarig geweest, de klok is teruggezet, kortom, het is november. Tijd om de pennen te scherpen, de notitieblokken erbij te pakken en te schrijven.

Het is weer National Novel Writing month en ik doe ook dit keer mee.  Geen Mert-en -Ellen boek en zelfs geen Nederlands. Dit keer is de uitdaging zoals altijd voor iedereen: 30 dagen, 50.000 woorden en voor mij: één Engels jeugdboek.

Ik ben heel benieuwd hoe het gaat, jij ook? Doe je ook mee?

 

Advertenties

Krachtvoer

Tijdens een van mijn introductieworkshops ‘Beelddenken in bedrijf’ waarin ik mensen een voorproefje geef van wat  een training ‘Beelddenken in bedrijf’  voor het bedrijf of de persoon kan opleveren, kwam er voor mij ook nog wel een aardige door mij te nemen stap naar voren. Ik  doe zelf altijd actief met de sessies mee en soms komen er voor mij ook mooie inzichten of zie ik dingen ook iets helderder.

IMG_2246
Te nemen stappen in 2018

Nou ben ik enorm gehecht aan mijn comfortzone, vooral in de winter, dan gaat er niets boven comfort, flanel en een lekker breiwerkje. Maar, als zzp’er is er meer werk dan alleen breiwerk. Vandaar dat ik met ‘Dichter bij taal’ aan de weg timmer. Als ik dan zelf opschrijf dat ik uit die heerlijke, comfortabele zone moet stappen, dan moet dat maar gebeuren. Vandaar dat ik me heb aangemeld voor een PowerVrouwenLunch.

Het leuke is, dat er in ieder geval twee mij reeds bekende Twentse onderneemsters mee brunchen en dat zijn niet de minsten. Ik verheug me nu al op een weerzien met Kim ten Tusscher, collega schrijfster en creatieve duizendpoot en het is altijd fijn om bij de positief ingestelde Suéla in de stoel te zitten bij ‘De Pedicurekamer

Dan blijft alleen de vraag nog over: Wat trek je aan voor zo’n powergebeuren?

De Koentunnel

Zo, probleem opgelost. Fonetisch hetzelfde, dus geen problemen in het alledaagse verkeer, maar een andere verwijzing, namelijk naar het fictieve personage Koen Kampioen, daar kan niemand gekwetst door raken, lijkt mij.

Hoewel dat hele gedoe mij tamelijk irriteert, want hier in ons dorp hebben we een school en een bejaardencentrum/verzorgingshuis die in de tijd dat wij hier wonen (vanaf 1986, vorige eeuw, dus) ook een andere naam hebben gekregen.

Ik begin bij het verzorgingshuis, dit had altijd de naam Ariënshuis, ter ere, of nagedachtenis of misschien ter herinnering aan Alfons Ariëns (26 april 1860 – 7augustus 1928). Alfons Ariëns was geen held, dat wil zeggen: hij leverde niets op en bracht geen buit binnen, maar hij richtte arbeidersbewegingen op en ging de strijd aan tegen alcoholmisbruik. Zo zorgde hij voor een coöperatieve textielfabriek (De Eendracht) en hij maakte zich sterk voor de arbeidersklasse. In het verzorgingshuis hier in het dorp waren de meeste bewoners mensen uit deze arbeidersklasse.

Maar goed, na een fikse verbouwing moest er een andere naam komen, waarom weet ik niet, maar tegenwoordig heet het ‘Liberein’. Ik weet niet wat jij ervan vindt, maar ik ben erdoor ‘gekwetst’, zoals heel veel mensen zich tegenwoordig gekwetst voelen. Steeds wanneer ik er voorbij rijdt, denk ik niet meer: “Daar zit ik gelukkig nog niet.” maar: “Wat een K*T-naam, wie heeft die in vredesnaam bedacht.”

In ‘Liberein’ zit iets van ‘Libre’, vrijheid. Nou, de mensen die er zitten, zijn daar niet vrijwillig, ook zijn ze niet vrij. Ze wonen daar omdat het niet anders kan, omdat zij de Zilvervloot zelfs niet aan zich voorbij zagen trekken, maar omdat ze na een levenlang werken totaal op zijn, anders zaten ze wel met een Zwitserlevengevoel op een Bounty-eiland, waar dan de plaatselijke bevolking tegen een hongerloontje….. Oh, wacht, misschien even een bruggetje: Kan iemand er voor zorgen dat de mensen die werkzaam zijn in de zorg meer gaan verdienen? Dat zou Ariëns vast geweldig vinden. Tegenwoordig gaat er toch al te veel geld naar de groep die zich bezighoudt met het bedenken van namen en het haagseblufpokeren met (bit)coins, Liberein, zucht.

Dan die school, die heeft gemiddeld iedere tien jaar een nieuwe naam gekregen. Voor een van die namen ben ik nog medeverantwoordelijk geweest, wat me zelfs nog een taart heeft opgeleverd. Die school had ook heel lang een prachtige sculptuur aan de gevel. Die is er nu ook af, daarvoor in de plaats hangt er nu een stuk gevelbeplating met de naam erop, niet mooi, niet speels en niet kunstzinnig. Jammer.

Maar het brengt me wel naar die grachtengordelschool die de naam wil veranderen omdat ouders rare gedachten hebben bij de oude naam. Nu lijkt het mij dat ouders moeten kijken naar de kwaliteit van de school en het pedagogisch klimaat, maar misschien is dat vreselijk ouderwets.

Ik heb een paar tips voor die mevrouw van die school:

  • Het hoeft niet op nationale tv, een berichtje in de schoolkrant, inclusief prijsvraag voor een nieuwe naam is voldoende.
  • De Klimop is geen handige naam voor een school, je weet nooit wat voor publiek je aantrekt.
  • Ik vind ‘Teach-in’ een leuke naam voor een school. De laatste Nederlandse winnende inzending van het Eurovisie Songfestival (uit Enschede, nota bene).
  • Maar ik zou Ariënsschool ook heel gaaf vinden.

Tien jaar

Precies tien jaar geleden, op 22 januari 2008, ben ik met deze blog begonnen. We zouden dat jaar naar de Olympische Spelen in Beijing gaan en van die reis wilde ik graag een verslag bijhouden. Eenmaal weer thuis had ik de smaak zo te pakken dat ik eigenlijk nooit gestopt ben met bloggen.

Ik ben ook niet van plan om te stoppen, vandaar dat ik terug verhuisd ben naar mijn oude stekkie, omdat dat toch vertrouwder aanvoelt. Het zal wel suggestie zijn, maar toch. Ik kan hier beter zien hoeveel bezoekers ik heb en het ‘gluren bij de buren’ gaat ook veel beter vanaf deze plek op het web. Dus, lieve medebloggers, als je me gemist hebt, ik ben er weer! Een paar van jullie heb ik ook alweer gevonden, gezellig.

Wat kun je van mij de komende tijd verwachten? Natuurlijk nog steeds veel breiwerk, maar ook boekennieuws en nieuws over mijn bedrijf Dichter bij taal, waarmee ik al ruim twee jaar aan de weg timmer. Verder natuurlijk allerlei kleine ergernissen en grote vreugdes, kortom, er verandert niet echt veel.

Als jij suggesties, vragen of aanbevelingen hebt, laat het me weten, misschien dat ik er iets mee kan doen.

IMG_1984
Fragment  uit het gesprek met een deelnemer aan de introductie-workshop                 “Beelddenken in Bedrijf”

 

 

Mijn 120 woorden

Heel korte verhaaltjes, kijk maar eens 120 woorden, Ik ben er te vinden als Karinmartina. Misschien vind je het zelfs leuk om de uitdaging ook aan te gaan. Ik ben benieuwd.

 

Terug

Na het ruim twee jaar geprobeerd te hebben op http://breieninpeking.nl/ , ben ik teruggekeerd naar WordPress.com. Op de een of andere manier lukte het me niet om mijn eigen stempel te drukken op mijn ‘nieuwe’ blog en daarom ben ik blij dat ik hier weer terug ben.

Ik ben druk bezig geweest met het uitzoeken van een nieuw thema en een mooie foto en volgens mij is dat best goed gelukt.

Wat vind jij van mijn nieuwe look?

 

Best eng

Het is best even schrikken als je plotseling bij diep inademen pijn in je rechterborst krijgt en als je bijna je tas niet meer van de grond kunt oprapen omdat die beweging dezelfde pijn oplevert, namelijk een soort messteek in je borst. Dat is het gevoel dat ik gisteren had en het werd steeds een beetje erger.

Ik had me daarom ook voorgenomen om vandaag meteen maar even een afspraak te maken met de huisarts en ik kon gelukkig ’s morgens nog langskomen. Pijn in de borst kan best veel oorzaken hebben en ik was best een beetje gespannen, vooral omdat ik ook niet echt lekker geslapen had.

Gelukkig klonken mijn longen schoon, dus geen longontsteking of zo, maar de dokter vroeg of ik me misschien gestoten of zo had, want hij vermoedde een gekneusde rib. Die rib deed trouwens knap zeer toen hij er even tegenaan drukte, ter controle.

En ja, ik heb me van de week gestoten, aan een volle rugtas van een leerling, die hij op zijn rug probeerde te zwaaien op een moment dat ik net passeerde….. Die tassen zijn ook veel te vol.

Even een paar dagen kalm aan doen, flink pijnstillers nemen en dan gaat het vanzelf over, gelukkig.

IMG_0366

Feiten en meningen

Tijdens mijn lessen komen ze vaak aan de orde: feiten en meningen en vaak zijn ze lastig uit te leggen, vooral omdat je feiten kunt gebruiken ter ondersteuning van je mening, dat kan heel ingewikkeld worden.

Neem nu onze vakantie in Tenby (Zuid-Wales), het is daar niet een keer boven de 19 graden Celsius geweest (feit) en toch hebben we over het algemeen heerlijk weer gehad (mening, die van mij). Dat komt vooral omdat op de meeste dagen de zon heerlijk scheen en dat geeft natuurlijk een vertekend beeld, want in de zon lijkt alles mooier, zonniger en blijer.

Het is dus mogelijk dat het bij 19 graden celsius in Tenby warm is, terwijl het bij precies dezelfde temperatuur in Enschede koud is. Erger nog, het is hier nu 23 graden Celcius, maar geheel bewolkt, volgens mij is het een koude, sombere dag.

Pootjebaden
Pootjebaden
Veel bruiner ben ik niet geworden.
Veel bruiner ben ik niet geworden.

Feit: Ik heb echt met 18 graden in de branding gewandeld, zie de foto

Mening: Ik heb een heerlijk zonnige vakantie gehad.

Fris

Het begin is er, nu moet ik eens kijken wat er verder nog moet veranderen. Ik vond Penscratch wel een mooie naam voor een nieuw thema, ik hoop dat het bij me past.

Nou, laat het maar weten.