Leesplezier?

Het zijn drukke en rare tijden hier op mijn plekje in de wereld. Op school gaat het nog steeds niet zoals het zou moeten, dus wordt er veel gepraat en volgens mij worden we van het ene traject in het andere gegooid. Soms heel leuk en leerzaam, maar soms ook zonde van de tijd en af en toe zou ik heel blij zijn met een echt besluit en niet meer pleisters.

Natuurlijk geeft die onzekerheid en onrust een boel stress, tenminste bij mij, want dit soort dingen komt bij mij gewoon erg hard binnen en het valt mij zwaar om de school op school te laten, waardoor ik moeilijk slaap en daardoor weer meer stress krijg en dat geeft de allergieën weer vrij spel, kortom, een vicieuze cirkel waar ik niet zo een, twee, drie uit ben.

Ik ben blij dat nu de rapportvergaderingen erop zitten, volgende week zijn de tienminutengesprekken met de ouders en hopelijk komt er dan een periode van relatieve rust.

In de tussentijd probeer ik me te ontspannen met een breiwerkje of een goed boek. Met de breiwerkjes gaat het goed. Het IJslandse vest voor Huà is nu ook klaar, voorlopig even geen projecten meer op dikke naalden, maar ik heb mijn vogelvest weer tevoorschijn getoverd en alweer bijna een hele rij vogels gebreid, heerlijk! Binnenkort ga ik zelfs naar een masterclass van Christel Seyfarth bij mijn favoriete wolwinkel, Lohuis-Tijhuis in Oldenzaal. Deze is al helemaal volgeboekt, dus ik ben heel erg blij dat ik er vroeg bij was (vorig jaar al).

Het lezen gaat ook een beetje berg op en berg af. Vorige week had ik Brideshead revisited van Evelyn Waugh uitgelezen en dat was prachtig. Het leek me wel handig om daarna weer een Nederlands boek te pakken voor de Ik lees Nederlands uitdaging en mijn keus viel op De voeten van Abdullah van Hafid Bouazza en dat was geen goede keus. De achterkant prijst het boek aan met lovende woorden, het heeft de E.du Perronprijs gewonnen in 1996 en het schijnt een veelgeprezen debuut t zijn, maar ik vind er geen barst aan en na een aantal verhalen/hoofdstukken ben ik er maar mee opgehouden. In ieder verhaal een seksuele escapade van de ikpersoon met zusjes, dorpsgekken, ezels en alles wat er verder voorbij komt, ben ik gestopt met lezen toen de komkommers en aubergines aan de beurt kwamen om door gesluierde vrouwen voor andere doeleinden dan smakelijke gerechten te worden gebruikt. Mocht iemand nieuwsgierig zijn naar het boek, moet je dat even aangeven bij de reacties, dan stuur ik het naar je toe (eerste vrager wint).

Mijn volgende blogpost is de duizendste, op verzoek van Huà verander ik niets aan uiterlijk en foto, we blijven voorlopig dus lekker jong!

De Voeten Van Abdullah

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s