Over boord

Geweldig zo`n nieuwjaar! Een heel nieuw begin, met allemaal goede voornemens en 365 dagen om er lekker positief tegenaan te gaan.

Voelt u het addertje al dat onder het gras ligt? Zo’n avond vol vuurwerk, oliebollen en champagne verandert bar weinig en die goede voornemens zijn wat mij betreft al bijna een zachte dood gestorven. Iedere dag bloggen: dat lukt niet meer, elke week één van de 53 favoriete plekken van Enschede: dat wordt hem ook niet echt en om de dag een heel stuk lopen: dat lukt niet zoals het nu gaat in het leven.

Toen het nog vakantie was, was het allemaal best te doen. Het was alleen niet zo handig om in die laatste week van de kerstvakantie een afspraak met de tandarts te plannen, ja, die gebitsrenovatie! Maar goed, dat heb ik wel gedaan en donderdag heb ik wel twee uur in een ongemakkelijke houding in de stoel gelegen met mijn mond wagenwijd opengesperd. Verdovingsspuiten erin en de tandarts kon aan het werk. Natuurlijk voel je je dan niet echt helemaal happy als je dan weer buiten staat, maar het is toch vakantie, dus niemand heeft er verder last van.

Afgelopen maandag begon het echte leven weer, normaal gesproken mijn vrije dag, maar we begonnen met een studiedag en daar moest ik ook bij zijn. Nu had ik al vanaf donderdag (tandarts) een zere mond, dus behalve dat het mijn vrije dag is, had ik er fysiek ook niet echt veel zin in. Gelukkig was het wel inspirerend en alle docenten gingen met een goed gevoel naar huis. Ik ook, hoewel ik nog meer zin had om lekker op de bank neer te ploffen. Dat ging niet, want stroomstoring nummer twee was in volle gang en het was heel koud in huis.

Om een lang verhaal iets korter te maken: de docenten hadden meer zin in het nieuwe jaar dan veel van de leerlingen, die hadden liever nog langer vakantie gehad, mijn mond deed steeds meer pijn i.p.v. dat het beter ging. Mijn goede voornemens van na school  lekker wandelen en lekker positief de lessen in werden steeds onhaalbaarder en uiteindelijk ben ik donderdag maar weer naar de tandarts gegaan, de diagnose: ontstoken gehemelte, waarschijnlijk door een allergische reactie op de verdoving. Ik heb een verdovingscrème meegekregen om aan te brengen voor het eten en voor het slapen, zodat het niet te pijnlijk is om te eten of te slapen en vrijdag heb ik bijna de hele dag ziek in bed gelegen😦

Natuurlijk ga je met zo’n mond ook niet gezellig wandelen of leuke plekken bekijken, maar wel zielig op de bank zitten breien.

Dat vond D. helemaal niet erg, want die heeft er nu een mooi IJslands vest bij.

Het is het Frost vest uit het Lopi-boek nr. 29 gemaakt van Alafoss lopi garen, dat ik in IJsland besteld heb, ik brei hetzelfde vest ook nog voor Huà, alleen een maat groter. Daarna ga ik weer verder met mijn Vogelvest.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Nu moet ik morgen weer naar de tandarts, want hij wil het in de gaten houden en hij gaat, als het er rustig uitziet, de noodkronen vervangen door echte kronen. Dan kan ik gewoon weer opnieuw beginnen met de goede voornemens, want die leuke plekken van Enschede zijn echt de moeite waard en dat wandelen moet ook gebeuren🙂

One thought on “Over boord

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s