Nanny Mcphee-momentje

De tandarts en ik, je zou er een boek over kunnen schrijven!

Vandaag was het ook weer raak, hoewel ik er niets van gevoeld heb, dat moet ik er wel even bij vermelden. De afgelopen herstvakantie stond in het teken van gebitsrenovatie en in de aankomende voorjaarsvakantie gaat de goede man er vrolijk mee verder, ik ook, maar een stuk minder vrolijk. Een van de vervelende onderdelen van de werkzaamheden was het trekken van een tamelijk prominente tand, namelijk een voortand. Een voortand zit op een tamelijk zichtbare plaats en ik vond het, begrijpelijkerwijze, verschrikkelijk, maar het moest, er was geen ontkomen aan en het had eigenlijk al eerder moeten gebeuren.

Gelukkig had ik al een frame voor mijn bovengebit, want in de loop der jaren was ik al drie kiezen kwijt geraakt. Gelukkig had de tandarts ervoor gezorgd dat op de zelfde dag dat mijn voortand getrokken werd, met frame uitgebreid was met een mooie (nep)voortand, zodat mijn uiterlijke schoonheid er niet onder te lijden zou hebben. Dit was een noodvoorziening, want in de voorjaarsvakantie krijg ik een mooi nieuw frame, waar al het ontbrekend ivoor meteen al goed op vast zit.

Het was dus een noodvoorziening, die term had me al achterdochtig moeten maken en dat deed het ook wel. Ik durfde er niet goed mee te eten, dus ik kon nog steeds geen hapjes van een broodje nemen, laat staan een appel eten of een kipje kluiven. Niet dat ik dat laatste zou doen, want ik eet geen vlees, maar het is wel duidelijk lijkt me. Noodvoorziening en ik konden niet zo goed met elkaar overweg.

Vanmorgen is het een beetje geëscaleerd. Tijdens het poetsen van mijn tanden en naderhand mijn frame, hield ik plotseling twee delen in mijn hand, het oude frame en de nieuwe tand, los van elkaar. Nou, ik kan je vertellen dat je daar enorme stresshormonen van krijgt en huilbuien! Ik heb me op school maar afgemeld en de tandarts gebeld. Ik moest meteen komen en ik ben er de rest van de ochtend geweest, wachtend in de wachtkamer, totdat mijn noodvoorziening weer compleet was. Dat is hij nu, met een beetje scheef voortandje.

Voorlopig maar even geen foto”s van mij.

Trouwens Nanny Mcphee heeft wel een voortand, maar die is ook niet echt mooi.

Say “Cheese”

 

5 thoughts on “Nanny Mcphee-momentje

  1. Veel sterke de komende tijd. Mijn kiezen moeten binnenkort nog worden getrokken nadat ik dit jaar mijn tanden ook heb laten renoveren.

  2. Hoi, Dame.. Ik leef met je mee. Een voortand missen is altijd erg vervelend. En hiermee spreek ik uit ervaring. En de noodvoorziening brak ook bij mij binnen 4 dagen af. 😦 . Schrikken. Toch wens ik je een Fijn Weekend en tot BLOG’S . GRTJS uit Groningen van TIENEKE. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s