Mascottes

Vanmorgen viel me in een keer in wat ik hier op deze Olympische Spelen mis, namelijk mascottes en kinderen. Vier jaar geleden in Beijing werden we op het vliegveld al verwelkomd door de Fuwa’s, de vijf schattige mascottes, die we later overal tegenkwamen en waar we ook regelmatig mee op de foto staan. Ik heb destijds een volledige set gekocht, waar onze Kleinzoon nu nog vaak mee speelt. Het waren erg aaibare en vriendelijke mascottes, waar duidelijk aandacht aan was besteed, ieder figuurtje had zijn eigen karakter en bijpassende kleur, ik weet zeker dat MeiMei hun namen nog wel kent.

In Beijing werden open plekken op de tribunes opgevuld met leuke schoolkinderen die duidelijk genoten van hun dagje in het stadion en die fanatiek aan het zwaaien waren met de vlaggetjes die ze van de organisatie hadden gekregen. Hier zie je eigenlijk alleen open plekken, in het judostadion gelukkig niet zo heel veel, maar vanmiddag tijdens de finales viel het me op dat er links van ons bijna een heel stuk ongevuld was en dat is toch jammer.

BBC News meldt ook dat er nieuwe plannen zijn voor open plaatsen tijdens de spelen, ik ben benieuwd met welk plan de organisatie komt, want de Spelen leven hier wel. Ook hier in Londen hebben we vaak leuke gesprekken in de metro en ook hier in het hotel worden we aangesproken door de gasten. Iedereen is trots op de spelen en men wil graag weten wat wij er van vinden.

Het is natuurlijk jammer dat Dex Elmont geen mooie medaille heeft gewonnen, maar hij heeft ons wel mooie voorrondes bezorgd. Hier konden de Engelsen niets aandoen, dit ligt buiten hun krachten, de spelers maken de spelen en elk toernooi heeft een mascotte, hier zijn het Mandeville en nog een waar ik de naam niet van kan onthouden. Ik vind ze allebei niet mooi, eigenlijk vind ik ze nogal lelijk. Het wonderlijke is dat ik er nog geen een keer eentje ben tegengekomen en ik denk dat kleine kinderen hard weglopen als ze er eentje ‘ in het echt’  zouden zien. En toch hoor je mascottes in de stadions tegen te komen, zij zijn het visitekaartje en ze zorgen voor sfeer, net zo als blije kinderen met vrolijke vlaggetjes.

Hier in Engeland moeten we zelf voor de sfeer zorgen, vandaar de voorrondes vandaag zo spannend en gezellig waren, er stonden fantastische judoka’s op de mat die gelukkig allemaal veel supporters hadden meegenomen. De Fransen joelden hun Ugo Legrand naar grote hoogten en van het gekrijs van een Amerikaanse supporter hebben we nu nog pijn in de oren, het heeft wel geholpen van Marti Malloy is derde geworden. Jammer genoeg waren onze toejuichingen niet voldoende, maar het was wel heel gezellig, we hebben weer veel mensen gezien en gesproken en het is jammer dat het er voor ons nu opzit.

MeiMei vertrekt morgen weer richting Nederland en Hua en ik rijden verder naar Wales. De rest van de Spelen volgen we via radio en tv en hopelijk houdt het thuisfront ons op de hoogte🙂

De mascottes van deze spelen schaf ik niet aan, ik heb wel een Stella Mcartney sportshirt gekocht, dat is voor mij nu al speciaal omdat we hier ook de speciale aflevering van ABFab hebben gezien, hilarisch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s