En dat is één

Dex Elmond heeft voor de eerste medaille voor Nederland gezorgd, helaas geen goud, maar zilver is ook mooi.

Wij zaten vandaag iets hoger op de tribune, maar de plaatsen waren voor ons veel specialer, we zaten namelijk net voor de ouders en de vriendin van Dex en gezamenlijk hebben wij hem toegeschreeuwd. Af en toe kwam zijn broer, Guillaume hem ook even aanmoedigen en het is natuurlijk heel erg fantastisch om zijn commentaar op de partijen van zijn broer te horen, kortom, het was een hele belevenis.

Op de weg naar de medaille heeft Dex nog korte metten gemaakt met twee andere favorieten van ons, namelijk Antonio Rivas uit Venezuela en Dirk van Tichelt uit België. Eigenlijk was dit onze gewenste top drie, met Dex op één, natuurlijk! Tot groot verdriet van de Fransen hielp hij ook hun favoriet van het ere-schavot, de scheidsrechters lieten zich niet afleiden door het thuispubliek, maar kozen bij het opsteken van de vlaggetjes unaniem voor de beste, Dex, dus. Deze partij was na de golden score nog onbeslist en dan moeten de drie scheidsrechters uitsluitsel geven, altijd spannend.

Kortom, het was een enerverend dagje dat we hebben afgesloten met de heerlijke mosselen van Leon, we waren te moe om een ander restaurantje te zoeken.

Morgen hebben we drie kanshebbers, maar met de Japanners, die tot nu toe al vijf keer goud hebben, moeten we goed rekening houden.

A demain!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s