Rode loper, paarse schoenen

Tja, dan heb je als vrouw eindelijk je ‘Rode loper”-moment en dan heb je paarse schoenen aan. Dat overkomt alleen mij maar.

Het gala ter ere van het 60-jarig bestaan van de International Judo Federation (IJF) was tot in de puntjes verzorgd. Op de uitnodiging stond Black Tie, dus Hua heeft een smoking aangeschaft en ik heb een schattige zijden jurk bij Laura Ashley gekocht. Voor de gelegenheid zijn we vanuit ons hotel met een taxi naar L’Opera gegaan en daar lag hij dan, de rode loper, compleet met fotografen en toeschouwers. Daar had ik dus geen rekening mee gehouden, want mijn schoenen zijn, net als de bloemen op mijn jurk, paars 😦 Eenmaal binnen werd er ook nog een soort statieportret van ons gemaakt. Kortom, het was een hele belevenis.

Binnen kregen we ook meteen een lekker glas champagne in de handen gedrukt en in de drukte gingen we op zoek naar de rest van ons gezelschap (het bestuur van de JBN) en daarna werden we welkom geheten door de heer Vizer, de voorzitter van de IJF, die de dames een galante handkus gaf en daarna ging iedereen de trappen op van het schitterende gebouw. In de ‘wandelgangen’ waren tafels gedekt met het mooiste servies het met het schitterendste kristal en bij ieder bord lag een waaier, echt een uitkomst met deze temperaturen (de warmste dag van het jaar), en om het servet zat een mooi touwtje met daaraan een hangertje met het IJF logo, kosten noch moeite waren gespaard.

We hadden een mooie tafel die goed uitzicht bood op de beeldschermen waarop alle optredens, toespraken en uitreikingen te zien waren en die toch een beetje uit alle drukte lag. Een mooi moment van deze avond was wel de herdenking van Anton Geesink, zijn zoon nam het woord om iedereen te bedanken en het applaus dat volgde was voelbaar oprecht gemeend.

Het eten was niet geheel op pescetarians berekend, maar we hebben om het vlees heen gegeten en toch meer dan voldoende gehad. De wijnen en champagne waren zeer goed, alhoewel een van de tafelgenoten opmerkte dat het bij hem thuis toch sneller ging.

Bij afloop kregen we nog een goody-bag mee en onze taxi-chauffeur voor de terugweg had zelf ook gejudood, grappig. Terug in het hotel lag MeiMei al bijna te slapen, maar de cadeautjes wilde ze toch wel even bekijken en natuurlijk deelde zij er ook in mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s