Keihard

Vandaag was dag één van de beeldhouwcursus van Sam en het was een rare dag. Na de regen van gisteren was het droog en zonnig, echt prachtig weer om lekker te werken. Eerst hebben we koffie gedronken en was er gelegenheid om kennis met elkaar te maken. Het is een leuke groep met een hoog onderwijsgehalte, maar wel relaxed. Daarna was het tijd om een steen uit te zoeken, altijd lastig, want wat willen die stenen worden?

Dit keer waren er ook witte opalstenen, heel zeldzaam en daardoor ook wat duurder. Sam had een fantastisch voorbeeld staan van een beeld uit het witte ‘opalstone’, maar die witte steen leek me heel moeilijk om mee te werken, bovendien wilde ik een wat kleiner exemplaar. Ik ben gegaan voor een steen die uiteindelijk groen zal worden, na al het hakken, beitelen en schuren.

vogel?
Ik zag in deze steen heel duidelijk een vogel en ik had al vrij snel de krijtlijntjes geplaatst, ook Sam vond het een goed uitgangspunt en zag wat ik uit de steen wilde halen, dus, lekker hameren maar.
goed bezig, nog...
Maar goed, je bent lekker hamertje tik aan het spelen, de vogel begint al goed vorm te krijgen en het lijkt een prima dag te worden. Wat kan er dan nog misgaan, zou je denken. Nou, best veel, een haarlijnbreuk in de steen, bijvoorbeeld, precies op de plaats waar de kop van de vogel begint. Zo heb je een vogel en zo is hij onthoofd, niet leuk 😦
kop (zonder kip)
Wat nu?
Sam stelde voor dat ik een nieuwe steen uit zou zoeken en dan zou hij wel ‘even’ helpen. Dat was natuurlijk heel erg lief, maar dan zou het mijn beeld niet zijn en ik vroeg of we niet even naar het onthoofde beest konden kijken, want ik vond dat de vogelvorm er al best goed in zat. Ik vroeg hem of hij wilde kijken of het ook een vogel kon zijn die zijn hoofd in zijn vleugels had gestoken. Gelukkig snapte hij wat ik bedoelde en samen zijn we even goed om de steen gelopen om te zien of dit een mogelijkheid was.
Inmiddels had iedereen al even gekeken naar het rampje dat zich hier voltrokken had en iedereen had het met mij te doen. Gelukkig kon Sam mij goed helpen, het idee van het ‘ingetrokken’ hoofd vond hij prima en hij zette een paar lijnen met het krijt op de steen en meteen werd het voor mij duidelijk dat het allemaal wel goed zou komen.
vogel in ruste
De prachtige foto’s zijn er trouwens dankzij Astrid, die zo lief is geweest om ook foto’s van mijn keitje te maken, want ik was mijn toestel vergeten… Ik heb hem nu al bij mijn tas gelegd, zodat ik morgen ook zelf de stand van zaken kan bijhouden. Wordt vervolgd!
Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s