Coast to coast (bijdrage van Huá)

Vandaag stond er een dag apart op het programma. Ik wilde graag gaan fietsen, dan zie weer eens wat anders van de omgeving. Li wilde in Hayle de lokale winkels eens aan een consumentenonderzoek onderwerpen.

Het huren van een fiets viel nog niet mee. Ik moest er ruim een halfuur voor rijden naar een boerderij ergens tussen twee plaatsen in. De verhuurder had een route die van kust naar kust ging. Het leuke van zo’n rit is dat je een dwarsdoorsnede van het land krijgt. Niet alleen qua landschap maar ook qua dingen die je tegen komt. De route liep van het verhuurbedrijf naar Devonar (voor het gemak aan de onderkant) en naar Porthreath (aan de bovenkant). Natuurlijk heb ik wat foto’s gemaakt om aan te tonen dat ik de route heb gereden.

18082010 (12)  18082010 (22) 18082010 (23)

Foto 1 is Devonar en de andere foto’s zijn van Portreath.

De netto fietstijd was 3 uur 10 minuten. Maar ja, tussendoor moet je ook wat genieten van de surroundings en wat verpozen. Omdat het een redelijk drukke route was, waren er verschillende aanleg mogelijkheden. Een daarvan was dit café in Bissoe. Waar ik met mijn Fuwa-handdoek (uit Beijing) op sta. Tijdens deze rust en plaspauze ben ik het ding verloren. Maar daarover later.

18082010 (9)  18082010

De route was uitgezet door grote keien met een ”cornish mine” erop en de richting. Niet toevallig omdat de route dwars door een van de rijkere mijngebieden van Cornwall loopt. Het kunnen tin, goud en zilvermijnen zijn geweest. De mijnbouw historie heeft Cornwall veel rijkdom opgeleverd (overigens voor enkelen). Dat heeft weer mooie huizen tot gevolg waaronder Trerice house. Nu zijn er nog slechts de ruines en mijnschachten over.

18082010 (17) 18082010 (6) 18082010 (5)

En waar mijnbouw is, daar is kaalslag. Zo ook hier, maar men is druk bezig om er nieuw landschap van te maken. De afvalhopen van de uitgegraven rots worden omgevormd tot een landschap van hei en struiken. Soms zie je in Engeland dingen die in Nederland ondenkbaar zijn. Veel boerderijen hebben nog “real pork”. Varkensvlees zoals het moet zijn. Als je in Engeland bent en je ziet in het veld halfronde “huisjes” dan is het de behuizing van de Engelse varkens. Vandaag kwam ik er ook wat tegen. In Wheal Busy een extra rondje met meer uitdaging kwam ik nog een schattig kerkje tegen in the middle of nowhere.

18082010 (25)  18082010 (10)

Mijn tweede stop was bij de Fox & Hound Inn, zo’n Inn die je in de echte Engelse series ziet. Laag plafond, veel balken, kleine ramen, daardoor veel achtergrond geluid, waardoor je je kunt voorstellen dat tijdens een gure winteravond met een flinke storm het hier “warm and cosy” is. Ik kwam er bij een kopje koffie achter dat ik mijn Fuwa-handdoek niet meer had. Na afloop ben ik met de auto naar de eerste stop gereden. Door een wegomlegging kwam ik weer eens terecht bij een “garage brede” weg. Het is dus belangrijk om te weten hoe breed je auto is, anders heb je kans je helemaal klem te rijden. Ook kennis van de Engelse maten is nodig omdat slechts een bord met de volgende tekst de breedte aangeeft 6’0”. Dus ongeveer 1,92 meter. Ook tijdens het rijden moet je alert blijven, want als de middenstreep ineens verdwijnt betekent dat, dat de weg smaller wordt en je dus moet gaan inschatten of er twee auto’s langs kunnen en zo niet wie er dan voor gaat. Ook fietsers en tractoren op autowegen zijn hier toegestaan, dus het blijft constant opletten. Li vindt dit allemaal niet zo plezierig, maar ja…… het is niet anders. Dus het links rijden is zo erg nog niet, het is meer wat er zoal om heen gebeurt.

Kortom, het was me wel weer het dagje.

Berichtje van Li: Ook in Hayle is er een ‘wolwinkel’. In dit geval moet je wolwinkel heel ruim interpreteren, het was een vierkante ruimte met in het midden een tafel die volgepakt lag met van alles en nog wat op het gebied van handvaardigheid en handwerken, dus pakjes met naalden, patroontjes, plastic bakken met plastic gevallen om te punniken of zo en stempeldozen. Om die tafel heen, tegen de muren en rond de vitrine: nog meer plastic bakken met o.a. verouderde handwerk- boeken en –bladen, dozen met pakken wol, borduurpakketen, kortom, complete chaos. Bij de deur zat een man met een laptop en in een hoek zat een vrij forse vrouw te breien. Tussen al die prullaria viel mijn oog op een paar pakken ‘organic wool with alpaca’. Daar zag ik wel een leuke muts in, dus vroeg ik naar de prijs. Nou, het was het koopje van de vakantie. Ik heb, hopelijk binnenkort, een prachtig vest voor vijftien pond!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s