Judobanden (bijdrage van Huá)

Tijdens het WK judo in Rotterdam was er ook een heel "circus" om de judowedstrijden heen. De bekende judomerken verkochten er pakken, tassen, trainingspakken en wat al niet meer. En inderdaad… ze verkochten er ook judobanden. Ik was eerst nog even in de verleiding om een judoband van mijn naam te laten voorzien, maar dat heb ik toch maar niet gedaan. In de stand van Essimo werden er ook andere "judobanden" verkocht. Namelijk het nieuwste judoboek. Nu ben ik al een aardige verzameling aan het aanleggen met betere en mindere boeken. Maar het gaat uiteindelijk omhet verzamelen. Dit nieuwste boek van Kees Jongbloed (inderdaad van NOS sport) is een aanrader.

judobanden

Het gaat over relaties tussen judoka’s, het gaat over banden tussen judoka’s en het gaat over banden van judoka’s met trainers en familie. De hele nationale judotop (ook die van vroeger) komt aan bod. Het is journalistiek geschreven, zal ik maar zeggen. Dus het leest als een trein. Maar meer dan dat het geeft eens te meer aan dat het ook bij de judoka’s tussen de oren moet kloppen. Het mentale blijkt iedere keer weer in orde te moeten zijn om te presteren. Soms helpt daar ook een "verkeerde" reactie van de trainer bij.

Het bevat wijze lessen voor jonge judoka’s. Wie had ooit gedacht dat Elizabeth Willibroordse meer bezig was met het "niet verliezen" van een partij in plaats van hoe deze te winnen. Het vertelt over de opofferingen die de judoka’s zich moeten getroosten in reistijd of afval-ellende.

kma  dec 1982 KMA dec 1982. vlnr: Huá, sensei Jan, Fons

Voor mij was judobanden meer dan alleen een boek. Ik herken het ook. Ook ik heb zo mijn judobanden opgebouwd. Op de KMA met sensei Jan en met opperwachtmeester Fons. Vier jaar lang soms iedere dag trainen (soms 2 tot 3 keer per dag). Sinds 1992 deel ik met mijn judopartner Ad al het judo lief-en-leed. Alle uren training voor een hogere dangraad, de lange autoritten om weer eens ergens wat andere ideeën op te doen, de opgelopen blessures door even een moment van onachtzaamheid. Een boek kun je er van schrijven. Er zijn ook oude banden met mijn trainers. Daarvoor verzet je dingen. Zo ga ik binnenkort naar de promotie van mijn leraar op de KMA. Na vele jaren krijgt hij wat hij verdiend, namelijk de 6e dan. En ook dat is een band. Een rood-witte in dit geval.

Een andere judoband is die met Meimei. Ook wij brengen heel wat tijd door in de auto op weg naar trainingen, of tijd tijdens de trainingsstages in Kokszijde en Oleron. En natuurlijk tijdens wedstrijden, al is de band dan wel wat strakker aangetrokken. Het is beter dat je je eigen kinderen niet coacht. Maar ja… soms moet het omdat het niet anders kan. Ook op de mat komen we elkaar tijdens een training weleens tegen. Die kleine meid wordt iedere keer wel iets sterker. En soms dollen we wat zoals hier boven de foto in Beijing. Hmmm…… quality time.

 

Advertenties

Een gedachte over “Judobanden (bijdrage van Huá)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s