Ik denk

dat dit de eerste keer wordt dat ik de bundel van de stadsdichter koop! Als de rest tenminste net zo goed is als dit gedicht waarmee Frank Wijerink de terechte winnaar is geworden. Ik ben na het lezen van dit gedicht eigenlijk al fan en ik kan bijna niet wachten tot zijn tweede gedicht in de krant komt.

Het winnende gedicht van Frank Wijering:

Reuzenrad met uitzicht

Ik durf niet goed maar tegen dochters is uiteindelijk niks bestand laat staan mijn angst voor hoogte, dus we gaan In het reuzenrad lijkt Enschede wel een Echte Stad, zo ver keek ik nog nooit, zo over de rand is het bijna buitenland alleen de klok van de ouwe kerk is zo dichtbij dat ik schrik de wijzers tellen af: daar gaat je laatste ogenblik omlaag langs de grote brand en de vuurwerkramp en meer geschiedenis die gaten slaat in het verdwijnend nu omhoog waar naast de torenspits plots Wilmink op vleugels aan komt zweven "Noem je dit hoog?" roept hij en fladdert jubelend met het laatste woord uit zicht

Dit komt zo van de site van de Twentsche Courant/Tubantia geknipt en geplakt, daar stond het gedicht, helaas, zo afgedrukt. In ‘werkelijkheid’ worden de regels heel verrassend afgebroken en ontstaat er een heel spannend geheel. Ik hoop het hier nog een keer te plaatsen ‘zoals het hoort’, want dat verdient dit gedicht.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s