Taakacceptatie (bijdragen van Huá)

Enige tijd geleden schreef ik over beginnersgeest (18 november) oftewel het vrijmaken van aandacht. Nou dat is gelukt……. ik heb weer plezier in het lopen. Alleen moet ik nu naar de tweede stap "taakacceptatie". Het belangrijkste is hier de "aandacht vasthouden", oftewel niet verslappen of te gemakzuchtig worden. In deze fase besluit je er vol voor te gaan, dan moet je dus niet verslappen. En aangezien ik een mooi weer loper ben, ligt verslapping (het zoeken van uitvluchten) wel op de loer. Het maakt nogal een verschil als je naar de onderstaande foto’s kijkt.

diversen 018     PICT0099

Ik kan er echter niets aan veranderen, aan het weer. Ik moet het nemen zoals het is. Wat kan ik dan wel controleren. Nou één van die dingen is goede kleding, ruimte in mijn schema voor als het echt slecht weer is en ruimte in mijn agenda.

Bij een marathontraining hoort ook het accepteren van kilometers, véél kilometers. Op dit moment ben ik door mijn basisperiode heen en ga ik beginnen aan de intensieve periode. Dat betekent langere afstanden en intervaltrainingen. Ik heb vandaag de basisperiode met ruim 30k afgesloten met de opdracht in de zone 3 (70-80% van mijn kunnen) te lopen en dat ging lekker (02:36:16 uur gemiddeld 75%), dus alle moed voor de volgende periode. Het advies van de coach is nu onverstoorbaarheid en kalme vastberadenheid. De doelen moeten acceptabel zijn en op de middellange termijn gesteld worden (ik neem daarvoor de week en de maand). Gelukkig heb je daar bij het lopen schema’s voor. Die geven houvast en een doel. Per training (en dat is eigenlijk de volgende fase) voeg ik daar nog een element aan toe, namelijk hartslag (inspanning), tijd per kilometer en afstand. Per week en per maand kun je kijken of je de gestelde kilometers en trainingsvormen hebt gehaald. Dat geeft rust en vertrouwen.

Werkt taakacceptatie ook op andere gebieden dan sport. Jazeker ook op je werk. Ik hoor mensen nogal eens klagen over randverschijnselen zoals de temperatuur, droge lucht en de airco. Ik zeg dan altijd…. daar hebben we allemaal last van. Het zit erin we kunnen er niets aan veranderen, we kunnen beter onze aandacht op andere zaken richten. Jan Huijbregts noemt nog drie zaken die aangeven dat er te weinig taakacceptatie is …….het bekende "ja….maar", het te veel gebruiken van het werkwoord "moeten" waar je beter kunt invullen "gaan" of "willen" en het "als… dan" redeneren. We kunnen daar allemaal onze voorbeelden bij bedenken. Tot slot…… dienen we het gebruik van het woordje "niet" of "geen" te vermijden, omdat dat tot gegarandeerd falen leidt. Het is beter de positieve zaken te benoemen.

Tot zover de wijze lessen voor het tweede deel van mijn marathontraining. De volgende keer gaan we het hebben over focus.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s