Langs de zijlijn…

Iedereen die kinderen heeft zal het met me eens zijn. Soms zijn er momenten dat je vanalles zou willen doen om je kind te helpen, maar je kunt niets.

Als sportmoeder sta ik vaak langs de zijlijn (of zit ik op de tribune). Ik kan de verrichtingen van mijn MeiMei volgen, ik kan haar aanmoedigen en toeschreeuwen, dat vindt ze wel niet zo heel erg fijn, maar ja. Huá heeft meer priviliges wat dat betreft. Hij heeft een taak binnen het judogebeuren en hij mag daarom ook de zaal in, de mat op en kan echt contact maken tijdens het verloop van de wedstrijden.

Gisteren waren de NK teams -17. MeiMei zit in het team van Top Judo Twenthe, ze is echt ons toppertje, een trainingsbeest tot en met, zelfs in haar herfstvakantie ging ze nog trainen bij Bijsterbosch omdat daar een trainingsweek met buitenlandse gasten was. Een team bestaat uit meerdere gewichtsklasses, vaak is er per gewicht maar 1 judoka. In haar gewicht zijn er twee, MeiMei was reserve. Dat is haar net voor de wedstrijden medegedeeld.

 2008 11 22_0105

Ik zag beneden in de sportzaal mijn dochter lopen, haar lichaamshouding sprak boekdelen, aan haar koppie kon ik zien dat ze gehuild had… en ik kon niets doen.

Sport kan hard zijn!

Op de site van Top Judo Twenthe kun je meer lezen. De meiden hebben goed hun best gedaan tijdens deze NK, het was de eerste keer dat ze zover gekomen zijn. Gelukkig hebben zo ook nog een paar winstpartijen meegenomen. De jongens zijn vijfde geworden, niet slecht! MeiMei heeft de jongens en meisjes gewoon lekker aangemoedigd, zelf had ze ook een paar fans in de zaal (behalve haar ouders, natuurlijk).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s