Achter de muren kijken (bijdrage van Hua)

Vandaag hadden we een werkdag. Maar voordat ik daaraan begin wil ik nog wel wat kwijt. Gisteren zijn we met de welbekende luchtvaartmaatschappij Wizzair naar Warschau gevlogen (€ 57). Lower kon niet. Dit is zo’n maatschappij waarbij je zelf je koffie in het vliegtuig moet betalen. Overigens verliep de vlucht (naast de rescue-exit) voorspoedig. Dat ik gisteren wat kort van tekst was kwam omdat ik onder tijdsdruk moest schrijven. Ieder hotel organiseert het anders en gisteren was het betalen voor het internet. Vandaag in Krakow kost het niet wat, maar is het ook wat minder. Ik type met vertraging. Dus excuses alvast voor de typefouten.
 
 
fleet 
 
 
 
Vandaag hebben we aardig wat indrukken van Polen opgedaan. Allereerst hebben we een werkbezoek gebracht aan de BGZ-bank. Die hebben een alleraardigst logo. Een figuurtje waarbij, een arm een pijl omhoog is. Erg dynamisch. Natuurlijk denk je zo’n buitenlandse bank dat is wel wat. Nu kent Polen erg veel wat kleinere banken. De BGZ-bank heeft een balans totaal van 6,5 mrd. Dat valt dus nog wel mee iets minder dan 3x onze bank. Dat maakte mijn presentatie wat makkelijker. Ik heb de harten van onze gasten wat proberen te winnen door te vertellen dat de band met Polen in Nederland toch wel bestond door de bevrijding van o.a. Breda door de Polen (waar de KMA al niet goed voor is). De BGZ-bank is een succes en eigenlijk weten wij daar in Nederland als lokale bank te weinig van. In totaal waren er drie presentaties de BGZ-bank, de dutch-desk van Rabo en onze eigen bank. De discussie achteraf was de moeite waard. Jammer was dat de speciaal geselecteerde medewerkers niet echt loskwamen. Achteraf was dat wel duidelijk. Pools management is erg topdown. Soms wel gemakkelijk. Onze Poolse gastheren en aanwezige medewerkers hebben we verblijd met Enschedese kunst uit Concordia. Ik weet niet of een ieder de soms wat abstracte kunst waardeert. Ikzelf vond de glazen kogelvis erg mooi.
 
 
logo_bgzPICT0473        PICT0471
 
 
 
Na de bank zijn we in het busje gestapt en door het drukke Poolse verkeer en drie/vier baans weg waar er toch echt maar twee banen liggen naar Lodz (spreek uit woodsz) gereden. Een barre toch (vell, heel veel regen) van dik twee uur. Ach je hebt wat tijd om de omgeving in je op te nemen. Er is hier veel ruimte, veel lintbebouwing langs de weg en veel landbouw. En…. natuurlijk de bekende retailers als Tesco en Carrefour (de aarde begint echt een global village te worden). In Lodz hebben we klant (Nederlands bedrijf) van de BGZ-bank bezocht. Dat was de moeite waarde. Het ging om Alrec signing & displays. Een bedrijf dat in opdracht allerlei displays voor blue chip (bekende merken) bedrijven maakt (Barbie, Sony, GEox, etc. etc.). Alleen het productieproces is zeer kort. Je komt het dus in heel veel winkels tegen. Dit bedrijf was niet naar Polen gegaan vanwege de lage lonen, maar veel meer vanwege de vakmanschap van de werknemers (metaal), de vormgevers en de flexibiliteit en arbeidsmoraal. Wat mij aansprak was dat de vergaderkamers geen gemakkelijke stoelen hadden maar sta/zitkrukken en in iedere vergaderzaal was videoconferencing en alle tafels waren hetzelfde zodat het lijkt of je ondanks de 1400km met het moederbedrijf in Nederland je aan de dezelfde tafel zit. Ik heb Johnny al gezegd dat wij zijn kamer ook wat gaan aanpassen. Toen we aan kwamen rijden dacht ik dat dit weer zo’n bedrijf was als in Bratislava. Maar de Nederlandse manager/eigenaar had het van binnen met de nieuwste machines en spik en span ingericht. Zijn uitspraak: " in Polen moet je door de muren kijken" heeft mij geinspireerd tot een 160. Dat later.
Na Lodz (17.30 uur) moesten we naar Krakow (270 km met een bus over Poolse wegen). Daar kwamen we om 22.00 uur aan, dus het diner in het bekendste restaurant van de stad hebben we maar geskipt en in ons hotel Francuski hebben we een kaasplateautje genomen. Het hotel is echt van ouderwetse grandeur. Als je er van houdt zoals Li, word je daar helemaal lyrisch van. Dat werd ook onze commissaris Bob Heeringa, die tijdens de snack een eigen gedicht over de vierde dimensie ten gehore bracht. De pointe van dit gedicht was dat we niet zonder de vierde dimensie (de mobiele telefoon) meer kunnen. Nou dat sluit mooi aan, aan mijn 160 (het nieuwe gedicht in SMS-formaat 160 tekens) over mijn eerste indrukken (uit Warschau en van de reis).
 
Polen is triest striemende regen,
vallend blad, afbladderende verf,
kleurloze huizen.
Achter de muren klinkt muziek,
gelach en getinkel van glazen.
Geborgenheid
 
polen is triest                         PICT0475
 
Overigens denk ik dat we morgen in Krakow ook mooie dingen zullen zien. Goede nacht.
 
 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s