Afzien (bijdrage van Huá)

Je hebt zo van die dagen, dat je beter iets niet had kunnen doen. Vandaag was zo’n dag. Naast een passie voor judo, heb ik nog een wat kleinere passie voor hardlopen. Die is ontstaan net voordat ik naar de KMA ging. Ik trainde toen samen met Jan-Willem om mijn conditie voor het introductiebivak op peil te hebben. Op de KMA ging het lopen mij ook redelijk af (met helm en geweer en kisten). Nu ben ik training voor de Wachau Marathon in Krems (Oostenrijk). Het doel: mijn tijd van vorig jaar 3 uur 23 minuten verbeteren.

Dus….. ik dacht vanmorgen. Laat ik het maar eens proberen op 13k in het uur dan is die duurloop in twee uur gedaan. Tja….. ik was even vergeten wat een onweersbui met veel regen en daarna volop zon doet met een loper. Het lijkt dan wel een sauna (warmte van boven en van onder). Het resultaat …… viel dus wat tegen. De eerste 6k ging nog wel in 26 minuten. Maar daarna was het wel over, moest ook wel met een hartslag op 92% van mijn max. De temperatuur lag inmiddels ook op 27 graden. Ik moest dus wat langzamer. Uiteindelijk na 26k bleek het gemiddelde toch nog net onder de 12 kilometer per uur te liggen. Achteraf ……. wel goed, gezien de temperatuur. Gelukkig had ik genoeg water en sportdrank bij me, anders had ik het kunnen schudden.

Dit is een wijze les voor Beijing, want ik zit vast aan een schema en zal daar dus ook wat kilometers moeten maken. En volgens mij is het daar ook een sauna. Dat wordt dus vroeg opstaan en dan genieten van de stad. Ik loop vaker op "verblijf"-adressen. De laatste keer was op het trainingskamp in Kokszijde, lekker over het strand naar Frankrijk. Heeft wel wat en je ziet nog wel eens wat!

Maar zo’n sauna loopje hakt er aardig in. Mijn shirt leek zo (ongecentrifugeerd) uit de was te komen. Als voorzorg weeg ik me altijd voor en na het rennen. Dat was schrikken. Ik was 3,5 liter vocht kwijt (onderweg heb ik dat nog met 1 liter aangevuld) dus netto woog ik 2,5 kilo lichter. Dat is bijna 4% van mijn lichaamsgewicht en dat gaat ten koste van de prestatie. Het voordeel van het wegen is dat je weet wat je moet aanvullen (ongeveer 1,5 keer…. ik ben dus nog even bezig, nog even een acquarius dus).

Naast vochtverlies stijgt ook de lichaamstemperatuur. Onlangs hoorde ik tijdens een lezing van Marc Lammers (coach dames hockey team) dat hij zijn dames in een ijspakking doet. Hé dacht ik, ik heb nog een ice-pack in de diepvries. Heerlijk was dat zo in de nek en op je hoofd. Daarna heb ik nog een verkoelend bad genomen… Ik kan het iedereen aanraden.

Nog even Beijing…. het wordt dus afzien voor de buitensporters met temperaturen van 30 graden en meer. Het is maar dat je het weet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s