Muizenissen

Zo, even bijpraten. Ik heb de laatste tijd een beetje lopen twijfelen aan het hele bloggebeuren, dat zullen jullie ongetwijfeld wel meegekregen hebben, maar om er zomaar mee te stoppen, vind ik eigenlijk ook wel jammer. Daarom ga ik weer eens rustig op ‘bezoek’  bij de andere bloggers, want die heb ik ook een beetje links laten liggen. Misschien brengt het mij de nodige inspiratie om hier verder te gaan.

De hoofdmoot zal in de toekomst bestaan uit breien en boeken, zo af en toe zal er ook iets te eten voorbij komen en onze vakanties zullen natuurlijk ook de nodige verhalen en plaatjes opleveren.

Voor vandaag krijgen jullie de foto’s van de Muis voor Ingmar. De muis gaat mee op een lange en verre vakantie en hij zal ongetwijfeld veel zien en meemaken. Het patroon is van mijn breigoeroes Arne en Carlos en komt uit het boek Arne en Carlos breien de bloemetjes buiten. Het garen komt uit mijn restjesmand en aangezien de wikkels al langgeleden weggegooid zijn, is het het niet meer te achterhalen welk garen het precies was.

Nou, het begin is er weer, tot gauw!

Kijk dat staartje!

Kijk dat staartje!

Plant in mijn haar.

Plant in mijn haar.

Even uitrusten.

Even uitrusten.

Klungelen

Je zult wel denken: “Wat is het stil bij Breieninpeking.” en je hebt gelijk, het was hier inderdaad nogal stil. Dat heeft een paar redenen, die ik niet allemaal ga behandelen, maar de belangrijkste reden is, dat we hier in CasaPeking na de blikseminslag geen bliksemsnel internet meer hadden, erger zelfs, we hebben geen draadloos internet meer en ik werd helemaal neurotisch van de kabel dwars door de kamer, een nekbrekertje van jewelste.

Nu is het wereldwijde web een prachtige  plek om je gedachten te delen, maar als het met de snelheid gaat van een van een bermtoerist op een autoloze zondag en je na iedere muisklik eerst even een kop thee kunt maken, een boterham kunt smeren en deze versnaperingen ook nog kunt nuttigen, lijkt een berichtje plaatsen een kansloze missie.

Maar goed, op de zolder, het kantoor van Rene, ligt ook een kabel en, heel mysterieus, is daar de verbinding wel ongeveer normaal en daar zit ik nu even om wat werkmail door te nemen, wat post te beantwoorden (dat gaat ook lastig op een mobieltje) en hier even een berichtje te plaatsen.

Het voelt allemaal een beetje klungelig, want dit is niet echt mijn plekje, ik mis de gezelligheid van een breiwerkje naast me op de bank. Ik hoop ook heel snel weer vanaf die plek te kunnen bloggen, want natuurlijk wordt er door mij nog steeds gebreid en ik heb de laatste tijd een paar boeken gelezen waar ik ook iets over wil schrijven en dan heb ik het nog niet eens over mijn tweede boek, De perfecte locatie , dat ik binnenkort in handen heb.

Ik heb nu alweer zin in de volgende blogpost, tot gauw!

November

Normaal gesproken zou ik in November meedoen met NaNoWriMo, de National Writing Month, maar dit jaar laat ik het even aan mij voorbij gaan. Met pijn in mijn hart, want ik had me wel opgegeven en ik  heb een boek in mijn hoofd, dat boek moet echter even wachten, want ik heb twee andere boeken die eerst uitgegeven moeten worden.

Voor mijn tweede boek, dat De perfecte locatie gaat heten, heb ik inmiddels een ISBN-nummer aangevraagd en het schrijven, schrappen en polijsten is in een eindstadium beland. Met een beetje goede wil is dat boek binnenkort bij mij te bestellen :) Dat is een prettig idee, want Rene heeft de eerste versie van mijn derde boek gelezen en goed bevonden, dus als De perfecte locatie op de planken ligt, ga ik eerst dat boek redigeren. Daarna pas mag ik van mezelf aan boek vier gaan werken.

Omdat ik tijdens het breien vaak ideeën krijg over hoe ik verder moet met mijn boeken, is er op breigebied het nodige te melden. Voor mijn kleinzoon heb ik een IJslandse trui gebreid en ik heb eindelijk al mijn wol binnen om met mijn Kaffe Fasset deken te beginnen. De eerste zeven vierkanten zijn al van de pennen gerold. Pure Wool Worsted van Rowan is heerlijk om mee te werken en het mooie is dat het lekker in de wasmachine kan, dus geen angst om met een babydekentje te eindigen als hij een keer gewassen moet worden. Natuurlijk liggen er ook nog diverse andere projecten in de wolmanden te wachten op aandacht….

Lekker stoer!

Lekker stoer!

Hint # 1 Kaffe Fasset deken

Hint # 1 Kaffe Fasset deken

Halloween

Omdat ik nog steeds zit de wachten op een helft van het garen voor de Kaffe Fasse Knitalong, heb ik die tijd gebruikt om een wintertrui voor Kleinzoon te breien. Ik had het garen, Lett Lopi uit IJsland, al liggen, want ik wilde hem eigenlijk in de kerstvakantie maken, maar het patroon past prima bij eind oktober.

Het truitje ligt nu lekker te drogen en ik denk dat ik deze week even een kopje koffie ga drinken bij dochter om Kleinzoon blij te maken.

DSC01091

Truitje in bad.

t

truitje uit bad

Natuurlijk moet ik deze week ook nog even wat halloweensnoep halen, want ik weet zeker dat er hier kleine spoken en heksen langskomen, altijd gezellig!

Wereldreizigers

Afgelopen zaterdag is het gelukt en gisteren ook weer: vijf landen in een dag! Niet dat dat echt leuk is, maar het is toch wel knap dat het kan. Het komt allemaal omdat Jongste Dochter op het ogenblik stage loopt in Londen en wij haar natuurlijk even wilden zien. Vriendlief kon gezellig meereizen en onderweg het stuur even overnemen.

We slaan eerst rechtsaf om via Duitsland, want dan zitten we eigenlijk al meteen op de snelweg, weer terug te rijden naar Nederland om zo via België naar Frankrijk te rijden en daar nemen we dan de trein die ons door de tunnel voert naar Engeland en zo heb je dan vijf landen op de teller. De terugweg gaat natuurlijk in omgekeerde volgorde, maar het zijn weer vijf landen.

Londen was weer fantastisch, het is natuurlijk heel fijn om Dochterlief gezond en wel aan te treffen, maar het was dit keer ook heel leuk omdat ik met Jenny van de Rowan breiclub had afgesproken. Dit keer ben ik daardoor wel in een breiwinkel terecht gekomen. Jenny en ik zijn ook naar de bruidsjurkententoonstelling in het Victoria and Albert Museum geweest. Bovendien heeft ze me nog getrakteerd op een heerlijke lunch in een Italiaans restaurant. Maar, we begonnen bij Liberty’s, waar de Kerstafdeling al geopend was en waar ik natuurlijk meteen mijn eerste ponden over de balk heb gegooid, want natuurlijk had ik geen kerstbelletjes nodig.

Jongste Dochter had ook een mooi programmaatje voor ons in elkaar gedraaid. Zaterdag na onze begroetingen ben ik meteen in bed gaan liggen. Manlief en vriend zijn met JD naar de judotraining gegaan en hebben zich daar prima vermaakt. Daarna was het eigenlijk de bedoeling dat we ergens in de stad zouden gaan eten, maar ik was niet echt transportabel meer en op de kaart van het restaurant in het hotel stonden ook best lekkere dingen. De beslissing was snel genomen en het bleek een heel goede, we hebben een heel gezellige avond gehad met lekker eten en drinken en een leuk Nederlands meisje in de bediening.

Ze is er heel blij mee :)

Ze is er heel blij mee :)

Op zondag zijn we eerst naar het V&A museum geweest om daar dit keer eens bovenin te beginnen en naar een tentoonstelling te gaan over disobedient objects. Wat is het toch een prachtig museum! We zijn er nu al een paar keer geweest, maar we hebben volgens mij nog geen tiende deel gezien, van wat er allemaal is. Verder zijn we die dag nog naar een shopping mall geweest, want de weersverwachtingen waren niet zo heel goed. ‘s Avonds hebben we bij een Jamie Oliver Pop Up restaurant gegeten, heerlijk, vooral de Mudpie, daar zou ik nu nog wel een hapje van lusten.

Maandag was mijn dag met Jenny en de anderen zijn naar het History museum geweest en naar Camden Town om voor Zoonlief twee broeken te kopen. Vriend was daar nog nooit geweest en keek zijn ogen uit naar de prachtige en kleurrijke mensen die daar rondlopen. Toen Jenny weer op de trein naar haar huis zat, zijn wij even een pub ingedoken om daarna te gaan eten bij Da Mario het favoriete restaurant van wijlen prinses Diana.

Dinsdag was de terugreis en wat voor een, voorlopig kan ik geen auto, trein of bus meer zien.

JD moet nog iets meer dan twee maanden, in december gaan we weer, dat kan ik dan wel weer aan.

De wereld rond

Voor mijn veertigste verjaardag, jaren geleden, kreeg ik van mijn zusje een Rowan Magazine en dat was het begin van de ellende. Ik was meteen helemaal verkocht, prachtig garen, prachtige boeken en een internationale webclub, waar ik meteen lid van ben geworden. Inmiddels zijn de meeste Rowanleden overgestapt op www.ravelry.com en daar onderhouden we nog steeds contact.

Een van de meest leuke dingen van deze club is de jaarlijkse exchange. Je geeft aan of je mee wilt doen en als je meedoet dat brei je iets voor iemand anders en iemand anders breit iets voor jou. Dit jaar heb ik een kanten sjaal gebreid voor iemand in Engeland en ik heb iets gekregen van Kyra uit Tasmania.

Als je je opgeeft moet je ook een vragenlijst invullen, wie is je favoriete designer? wat zijn je lievelingskleuren? Dat zijn de logische vragen, maar er wordt ook gevraagd naar allergieën en naar wat je wel of niet wilt ontvangen. Dat is heel prettig want je weet dan wat beter wat je het best kunt gaan breien. Bovendien kun je op Ravelry ook het profiel bekijken van degene voor wie je moet breien en je kunt ook zien wat die persoon al gebreid heeft en wat ze in haar ‘nog te breien’-lijst heeft.

Kijk maar eens wat de Exchange dit jaar voor mij betekende:

DSC01078

Kantshawl voor Arianwen in Engeland.

DSC01083

Bloemenkussen van Kira uit Australie.

DSC01082

Lieve extra’s uit Australie.

Ik heb intussen al een deel van de wol voor de Mystery deken binnen, jammer genoeg nog niet in alle kleuren die ik nodig heb voor het eerste vierkantje, nog even geduld dus. :)

Sandwich

Al mijn plannen voor leuke posts hier op mijn blog stranden een beetje omdat ik tussen twee laptops heen en weer aan het switchen ben. Op de een heb (bijna) geen internetverbinding en op de andere heb ik geen Word. Bovendien is de een heerlijk ouderwetse HP waar ik helemaal aan gewend ben, waar zelfs letters van zijn uitgesleten en die nieuwe is een Apple. Ik weet het, de droom van iedere gadgetliefhebber, maar ik ben nog niet om.

Het lukt me niet om trema’s en puntjes boven letters te plaatsen en het knippen en plakken (copy and paste) krijg ik ook nog niet voor elkaar, laat staan dat ik een heleboel schermpjes tegelijkertijd open heb. Tijd voor een cursus waarschijnlijk, maar meestal pak ik dan toch liever mijn oude laptop. Ik voel me aardig gesandwicht tussen appel en HP.

Toch zit ik nu te werken op het appeltje en ik hoop dat alles goed gaat, want op breigebied is er belangrijk nieuws op breigebied. Ik heb de eerste Rowan Mystery Knit Along Throw van de ontwerper Martin Storey gebreid. Ik leg op het ogenblik de laatste hand aan de 5,55 meter kabelrand en als die af is en als de nieuwe wol binnen is, dan begin ik met de tweede Mystery Knit Along, dit keer van mijn kleurengoeroe Kaffe Fasset. Dat kan alleen maar mooi worden!

Jammer genoeg kon ik niet meteen op de startdatum, 1 oktober, beginnen, want ik heb de wol nog niet, gelukkig is het patroon niet moeilijk en kan ik de draad vlug oppakken als de wol eindelijk aankomt. Het eerste dekentje bestond uit allerlei verschillende technieken, deze keer gaat het vooral om kleurgebruik.

Het breien van al die vierkanten is heel goed voor mijn Master Knitting programma, want ik had in het begin echt heel veel moeite met al die kleine proeflapjes, ik zat er steeds zo kritisch naar te kijken en nu heb ik heel veel kunnen oefenen met verschillende manieren van opzetten en afkanten, kabels en kant en andere patroontjes. Met het nieuwe dekentje gaat het vooral om strakke meerderingen, minderingen en het inbrengen van nieuwe kleuren, ook weer heel handig voor de Master. Ik denk wel dat ik een paar proeflapjes overnieuw ga breien, maar dat zal nu allemaal een stuk beter gaan.

kabeltjes

kabeltjes

Kant

Kant

Foto’s van de rest van het dekentje volgen snel.

Meesterlijk lapje?

Ik heb er drie weken op moeten wachten en toen was het plotseling toch, mijn garen voor het Master Knitting programma. De timing was geweldig, want die vrijdag zat ik gezellig in Utrecht bij Cecile. Desirée was er ook en samen hebben we de proeflapjes van Cecile bekeken, heel veel breiboeken bewonderd en natuurlijk gezellig gepraat. Nadat bezoek wilde ik ook zo snel mogelijk met mijn lapjes beginnen en ik was al bijna van plan om opnieuw garen te bestellen, maar dat was gelukkig niet nodig. Mijn Cascade 220 (Lilac Mist) lag voor me klaar!
Maar beginnen kon nog niet, want zaterdag hadden we een heel gezellige dag bij mijn zus en haar man, die 25 jaar getrouwd waren en zondag hebben dochterlief en ik een stuk of 50 voetbal cupcakes gebakken, die Kleinzoon op school zou trakteren, alvast voor zijn verjaardag, die in de vakantie valt.

Hoera, alvast

Hoera, alvast

Verder is er op school natuurlijk ook nog het nodige te doen tijdens zo’n laatste week voor de vakantie, maar vanmiddag mocht ik van mezelf proeflapje #1 breien.

De bedoeling van het hele mastergebeuren is dat ik kritisch naar mijn eigen breiwerk moet gaan kijken, daar heb ik van nature al een handje van en ik moest vanmiddag echt even om mezelf lachen, want alleen de opgezette steken heb ik tot twee keer toe weer uitgehaald en ook het gebreide boordje moest er een keer aan geloven, maar volgens mij is deze poging aardig geslaagd, al ga ik we een tweede eerste lapje breien, om dan de beste uiteindelijk mee te sturen. Ik ben ook wel een beetje benieuwd of de mensen van het Knitting Guild mijn kleur garen wel goedkeuren, want de proeflapjes moeten met een lichtkleurig garen gebreid worden en ik vind breien met wit of beige of zo een beetje de goden verzoeken, met heel licht garen op de pennen ben ik net de buurvrouw van Hyacinth Bucket, ik klots met koffie en laat hagelslag smelten op mijn breiwerk, kortom, ik heb heel bewust gekozen voor iets donkerder licht en dit is mijn eerste proeve van bekwaamheid/meesterschap:

boordje met ribbelsteek

boordje met ribbelsteek

Verder kan ik nog melden dat Meike haar adres heeft doorgegeven en dat ik de sokken naar haar verzonden heb. Voor Jacky ben ik nog druk bezig op naaldjes nummer twee, met inbreimotief. Het wordt heel mooi, maar het is arbeidsintensief.
Dit zijn de sokken voor Meike:
a1

Het bloggen en alle andere internetactiviteiten gaan nog steeds via het charmante kabeltje dwars door de kamer, ik ben benieuwd wanneer hier het draadloze tijdperk wederkeert.

Wordt vervolgd

breieninpeking:

Zo, even een cross-over, want na een lange onderbreking, ben ik nu weer begonnen aan het ‘herschrijven’ van boek twee. Straks in de zomervakantie wil ik echte werkdagen inbouwen, waarin ik lekker aan de slag ga met “Mert en Ellen”.
Natuurlijk geen hele dagen, maar drie dagen per week moet te doen zijn. Als je de vorderingen wilt volgen, kan dat op facebook en op mijn schrijfblog.

Originally posted on Karin Bogaarts-Ros schrijft en blogt:

Na een lange gistingsperiode zit het er dan toch aan te komen, het tweede boek met Mert en Ellen als hoofdpersonages. Boek twee wordt al op de hielen gezeten door boek drie, want aan inspiratie ontbreekt het niet.

Ik was niet helemaal tevreden over het eind van boek twee, waarvan ik binnenkort de titel ga lanceren, maar het plannen en bedenken van boek drie heeft me goed geholpen, zodat ik de zomervakantie kan gaan gebruiken om te gaan schaven, schrijven en schrappen. Voor het eind van de zomer wil ik dan boek twee weer in eigen beheer uitgeven, want dat ik de eerste keer goed bevallen.

Bij de bieb in Enschede wordt Novemberblues nog regelmatig uitgeleend, ook nu is er iemand die het boek daar uitgezocht heeft en die het nu thuis zit te lezen, dat is een heerlijk idee!

Om de voortgang te vieren heb ik Mert en Ellen…

View original 15 woorden meer

Verbonden

Schreef ik de laatste keer nog dat we om de beurt en op een vaste plek moesten computeren, dan kan ik nu melden dat er in de tussentijd niet echt veel veranderd is. Om toch een beetje te kunnen werken, hebben we na alle twee een vaste lijn, Hua heeft boven op zijn studeerkamer een vaste connectie en ik zit hier in de woonkamer aan de lijn, letterlijk. Er loopt een lelijke witte kabel van mijn laptop onder de deur door naar de gang naar het kastje met de telefoon- en internetaansluiting.

Ik durf bijna geen commentaar te geven, want dan is het antwoord: “Je hebt nu toch internet?” en dat klopt, ik heb internet en ook weer een huistelefoon. Ik hoop wel dat dit gehannes met die kabels binnenkort van de baan is en dat er echte oplossing komt voor ons verbindingsprobleem.

Want eigenlijk wil ik schrijven over het Masterprogramma breien en de leuke mensen die ik daardoor heb leren kennen. Ik wil schrijven over mooie wolletjes die ik heb aangeschaft en over lezen, schrijven en koken, want ik heb een prachtige nieuwe sapmachine en ik ben bezig allerlei sapjes te maken. Nu met die stomme kabel kan ik gelukkig ook op het internet zoeken naar leuke recepten voor dat ding, maar als een van jullie nog een goed recept heeft???

Vorige Oudere items

Breieninpeking

©breieninpeking 2008-2015
BLOG

Een poging tot.. by Jimmy Smith

ZICHTBAAR ALLEEN

Een weblog over poëzie

Stiletto Storytime

The stylish ramblings of a twenty something children's librarian.

52 books or bust

52 books in 52 weeks or bust

Andere taal

(Franse) taalverhalen

knitted pink

Yarn, knitting, pets and things to make you smile

VRIJESCHOOL

PEDAGOGISCH-DIDACTISCHE ACHTERGRONDEN

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

knittingkonrad

A fine knitting blog

Tessa Heitmeijer

BLOG VAN EEN BLIJE BOEKNERD

A pile of sheep

Tentative steps into knitting design

KUNSTRIJK

In beeld

boy with a hat

Writing as a way of life.

froukjes weblog

a weblog about knitting and more

missFromage

Home Made Food

Verhalen van Kim ten Tusscher

Just another WordPress.com site

Puk Vossen

breibedrijf | patronen | workshops

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 132 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: