Rupsje

We zijn op vakantie met die stapel boeken en films en het eerste dat we hebben gedaan, is natuurlijk de eerste de beste boekenwinkel binnengaan en er bepakt en bezakt weer uitgaan. Ik weet ook niet wat dat is, maar boekenwinkels en breiwinkels hebben een bar slechte invloed op mij. Kleding- en schoenenwinkels weersta ik met het grootste gemak, maar boekenwinkels…..

Aan de andere kant hebben we dankzij deze aankopen al heerlijk gegeten, zoals een bloemkool-met-kaas-ovenschotel uit de “Eat well” special collection van Good Food en de gebakken spinazie-en-doppertjes-frittata uit de “Delicious” die ook nog op het menu van deze week staat, net zoals “Escalivada” uit de Jamie. Ja, het leven is heerlijk hier.

De teller staat op drie kookbladen, een breiblad, wandelroutes en twee leesboeken. Het leesboek waar ik meteen tegen aanliep was “The Miniaturist”  van Jessie Burton. Ik weet niet of het al in het Nederlands verkrijgbaar is, maar als je van Engelse boeken houdt, dan meteen naar de Bieb, naar de Boekenwinkel of naar BOL.com, want dit boek is echt een aanrader.

Het gaat over een 18-jarig meisje dat wordt uitgehuwelijkt aan een oudere man, een handelaar van de VOC. Zij gaat naar zijn woning waar ze wordt opgewacht door zijn zuster. Al snel is ze er achter dat het een beetje vreemd huishouden is, waar de zus de scepter zwaait. Hij raakt haar met geen vinger aan en is veel weg, hij geeft haar een poppenhuis, een replica van het huis en zij schrijft iemand aan om miniaturen te maken om het huis te vullen en dan is het net of die miniaturist haar kent en haar wil waarschuwen.

De gebeurtenissen volgen elkaar in een rap tempo op en binnen een kwartaal is haar leven compleet overhoop gegooid.

Het is mooi om te lezen hoe goed Jessie Burton het Amsterdam van toen heeft weergegeven, met oog voor detail en kennis van de geschiedenis.

In de boekenwinkel heeft dit Rupsje-nooit-genoeg ook nog neon kleurpotloden gekocht en een verjaardagkaart voor haar moeder gekocht. Trouwens, het boek had een actiecode: tweede boek voor de halve prijs, Rene heeft daarom het boek van Boris Johnson “The Churchill Factor”  aangeschaft.

Vandaag gaat in de rugzak het boek van Ilja Gort mee. Daarover binnenkort vast meer.

Het is hier fantastisch.
Het is hier fantastisch.

Vakantievoorpret

Wat nemen we mee op vakantie?

Er zijn mensen die de sleurhut helemaal volstouwen met aardappels, hagelslag en ingeblikte, huisgemaakte gehaktballen en als er dan nog ruimte is gaat er ook ook een kilootje kaas mee, maar dat is niet het geval in Casa Breien.

Op de eerste plaats omdat we geen caravan hebben en op tweede plaats omdat het eten in andere landen een avontuur op zich is. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik me voelde toen er voor het eerst een “Plat fruit de Mer”  voorgeschoteld kreeg, ik verheug me er nu al op om te kijken of ze in Tenby (South Wales) ook zo iets hebben, Tenby is een havenstadje….

Mijn vakantievoorpret is kijken of er Farmer Markets, supermarkten en goede restaurants in de nabije omtrek zijn, want dat we in ons appartement kunnen koken weten we al en we verheugen ons nu al op een lekkere High Tea met scones en clotted cream.

Omdat we geen voedselpakketten meenemen blijft er voldoende ruimte over voor een heleboel andere dingen, zoals: boeken, dvd’s, breiwerk, renspul (niet voor mij) en natuurlijk scrabble. We nemen onze Spaanse lesboeken mee, net zoals een dvd-set van Pedro Almodovar, verder een paar Spaanse leesboekjes op ongeveer A2-niveau, want na de vakantie gaan we gewoon verder met Spaanse les.

Verder neem ik natuurlijk het Flowvakantieboek mee, dat was dit jaar een hele box en ik heb hem cadeau gekregen van onze Oudste Dochter, het is altijd leuk om die boeken een beetje bij te houden en er dan later weer eens in te bladeren.

Ik heb ook “De geluksvogel”  van Ilja Gort aangeschaft en die gaat ook mee. Jammer genoeg is die niet met Jongste Dochter mee geweest naar Ilja, toen ze daar bezig was met de Verdange Verte, de groene pluk, want dan had hij er misschien voor mij ook wel zo’n leuke opdracht in geschreven, want Jongste  Dochter had, heel lief, “Slurp Grand Cru” meegenomen om te laten signeren voor haar vader.

Klopt helemaal.
Klopt helemaal.

Er gaan ook wat stripboeken mee, o.a. “Agent 327″, want het is natuurlijk wel vakantie.

Blij

De nieuwe look bevalt me goed. Het was even een rigoureuze stap, maar ik ben blij dat ik hem genomen heb, het was er duidelijk tijd voor.

Wat valt er te beleven in ‘Casa Breien Nieuwe Stijl': eigenlijk nog steeds een allegaartje over breien, boeken en het leven in het algemeen, dat alles weer wat vaker dan jullie de laatste tijd van me gewend waren. Mijn streven is om toch wel zo’n twee keer per week iets te publiceren.

Het schijnt mogelijk te zijn om zelfs vanaf je mobieltje berichten te kunnen plaatsen. Dat lijkt me geweldig, want natuurlijk sleep ik geen pc mee naar Zuid Wales, maar ik wil wel bloggen. Ik moet maar eens gaan kijken hoe dat allemaal werkt.

Laat je ook even weten wat je van breieninpeking met het nieuwe WordPress thema vindt?

Tijdens de meivakantie in Sevilla :)
Tijdens de meivakantie in Sevilla.

Fris

Het begin is er, nu moet ik eens kijken wat er verder nog moet veranderen. Ik vond Penscratch wel een mooie naam voor een nieuw thema, ik hoop dat het bij me past.

Tijd voor iets nieuws

De stemming is duidelijk, gelukkig heeft er niemand gestemd voor “stop maar met bloggen”, maar een nieuw thema en een nieuwe foto worden wel op prijs gesteld.

Ik ga daarom eens goed kijken naar de thema’s zoals die hier op WordPress worden aangeboden, de foto wordt iets moeilijker, want ik ben niet zo’n model. Eigenlijk ben ik een nog slechter model dan ik fotograaf ben. Het kan best zo zijn dat ik kies voor een foto waarop ik niet zichtbaar ben.

Kijk nog maar eens goed naar het KOI thema en naar de foto uit Beijing, wellicht is dat morgen allemaal voorbij :)IMG_2674

Nou, laat het maar weten.

Goede raad?

Zo’n 7,5 jaar geleden ben ik met Breieninpeking begonnen. In januari 2008 waren we druk bezig onze reis naar de Olympische Spelen in Beijing te organiseren en het leek toen een goed idee om hier een blog over bij te houden. Het bleek een prachtige manier te zijn om te genieten van deze reis en omdat het bloggen goed beviel, bleef ik gezellig doorgaan met Breieninpeking.

Het uiterlijk werd na de reis aangepast met een sfeervolle foto van ons en het leven ging gewoon door en voor we het wisten zaten we in Londen te genieten van Spelen daar en geen haar op mijn hoofd dacht eraan om maar iets te veranderen aan het uiterlijk van de blog, want we zijn nu eenmaal gewoontediertjes, niet waar?

Maar inmiddels zijn de Spelen in Rio al bijna aanstaande en daar gaan we niet naar toe, bovendien heeft Jongste Dochter het huis inmiddels ook al lang verlaten voor haar eigen stek, kortom, volgens mij wordt het tijd voor een update, een ander thema, een andere foto en misschien zelfs een andere naam?

Hier in Casa Breien zijn de meningen verdeeld en daarom vraag ik jullie om raad, wat vinden jullie: moet er iets veranderen of is het zo goed?

Stemmen kan in de volgende post…