De drie B’s

Voor iedereen die denkt dat ik het over een trainingsprogramma voor Buik, Billen en Borsten ga hebben en die zich derhalve afvraagt of het wel helemaal goed gaat met mij, wees gerust, natuurlijk gaat het daar niet over.

Niet dat die gebieden niet iets aan zo’n programma zouden hebben, als ik het tenminste daadwerkelijk uit zou voeren, maar met gewoon een dagelijkse wandeling moet ik ook een heel eind komen. Iedere dag een draadje is een hemdsmouw in het jaar, niet waar?

Vandaag staan de drie B’s voor: Breien, Bloggen en Baby’s. Dat valt heel mooi samen, want over het algemeen brei ik iets voor baby’s waarvan de ouders mij, door middel van een kaartje, op de hoogte hebben gesteld van hun geboorte en daar valt natuurlijk over te bloggen.

Het valt mij op dat er tijdens deze geboortegolf heel veel jongetjes zijn geboren en dat ik maar een schattig jurkje hoefde te breien. Nu mogen kinderen van mij best zelf weten wat ze aantrekken en als jongens een jurkje aan willen, rustig doen, in Schotland dragen de meest stoere mannen heel mooie rokken. Bij baby’s ligt dat toch even iets anders, die hebben gewoon aan wat ouders leuk, lief en snoezig of stoer vinden.

Ik zit nog midden het jongensbreispul, want ik heb meestal meer dan een werkje onder handen, maar hier een paar foto’s van wat wel af is.

Patroon Herringbone van Debby Bliss in Rowan Denim
Patroon Herringbone van Debby Bliss in Rowan Denim
Patroon Joris van Annita Wildschut (zijmaakthet)
Patroon Joris van Annita Wildschut (zijmaakthet)
Gratis internetpatroontje, Katia Denim
Gratis internetpatroontje, Katia Denim
DSC01333
Bijenknoopje

En nu maar hopen dat de ouders het ook leuk vinden!

Feiten en meningen

Tijdens mijn lessen komen ze vaak aan de orde: feiten en meningen en vaak zijn ze lastig uit te leggen, vooral omdat je feiten kunt gebruiken ter ondersteuning van je mening, dat kan heel ingewikkeld worden.

Neem nu onze vakantie in Tenby (Zuid-Wales), het is daar niet een keer boven de 19 graden Celsius geweest (feit) en toch hebben we over het algemeen heerlijk weer gehad (mening, die van mij). Dat komt vooral omdat op de meeste dagen de zon heerlijk scheen en dat geeft natuurlijk een vertekend beeld, want in de zon lijkt alles mooier, zonniger en blijer.

Het is dus mogelijk dat het bij 19 graden celsius in Tenby warm is, terwijl het bij precies dezelfde temperatuur in Enschede koud is. Erger nog, het is hier nu 23 graden Celcius, maar geheel bewolkt, volgens mij is het een koude, sombere dag.

Pootjebaden
Pootjebaden
Veel bruiner ben ik niet geworden.
Veel bruiner ben ik niet geworden.

Feit: Ik heb echt met 18 graden in de branding gewandeld, zie de foto

Mening: Ik heb een heerlijk zonnige vakantie gehad.

Streng gelovig

Als wij naar het United Kingdom gaan, worden we altijd lid van de National Trust, omdat we het leuk vinden om huizen, kastelen en tuinen te bezoeken en de NT beheert veel prachtige exemplaren. Als je lid bent, mag je gratis parkeren en mag je zonder te betalen de huizen, tuinen en kastelen in. Na zo’n twee bezoeken heb je over het algemeen de kosten er al uit. Je krijgt bovendien nog een paar keer per jaar een blad toegestuurd en daar staat ook veel interessante informatie in, dus het gaat in Casa Breien nooit ongelezen de papierbak in.

Ook deze vakantie hebben we al druk gebruik gemaakt van onze ledenpasjes, zo zijn we naar het Tudor Merchants House in Tenby geweest, heel leuk en leerzaam. Wij waren overigens niet de enige bezoekers, er was ook een Engelse (Londense) familie: man, vrouw, zoontje en dochtertje. Deze familie was daar ook gezellig aan het rondscharrelen en het zoontje (ongeveer een jaar of  8/9) vertelde de baliemedewerkster dat hij op school iets had geleerd over de Tudortijd. Hij was hevig geïnteresseerd in alles en zat overal aan en keek overal in, dat mocht, want het was een ‘hands-on-house’. Naast de geplastificeerde uitlegkaart waren er overal nog bladen neergelegd met extra informatie en de dames van de NT (2 stuks) waren niet te beroerd om je bij te praten. Het manneke had voldoende te doen en van een van de dames kreeg hij een eigen geplastificeerd exemplaar om zelf te houden en mee naar huis te nemen.

Het meisje (hooguit 6) keek inmiddels al verlangend naar de uitgang, want ze was al diverse keren vermanend toegesproken, teruggeroepen en afgeremd.

Toch had ik me niet echt verdiept in het gezin, omdat ik zelf druk bezig was met het bekijken en betasten van de dingen in het huis, maar eenmaal weer beneden bij de het meisje van de balie trof de moeder mij met een mokerslag.

“I strongly believe in an educational holiday.”

Eigenlijk viel ze op dat moment precies in een gesprek dat ik met het baliemeisje aan het voeren was over haar moeder die schapen hield, zelf spon en de wol verfde, maar dat doet niet terzake. Moeder overhandigde de geplastificeerde kaarten en antwoordde met deze opmerking op de vraag of ze van het bezoekje genoten had.

Ik kreeg spontaan een allergische reactie, want van zoiets krijg ik jeuk en automatisch nam is ze alle vier even op:

Moeder: zo’n stellige vrouw, zo iemand die op het schoolplein het voortouw neemt en op ouderavonden alles beter weet dan de leerkracht zelf en die je eigenlijk maar niet moet tegenspreken.

Vader: onder de plak bij moeder, spreekt allang niet meer tegen en is helemaal blij als hij iets zit te studeren, zoals sterrenkunde of het railwegennetwerk, maar niet de uitslagen van het rugby.

Zoon: leuk kereltje met een brilletje, zo een die altijd net iets meer wil weten, maar die met gym nooit gekozen wordt, zo’n heerlijk studiebolletje.

Dochter: jonge onderzoekster die overal  aan, in en op wil zitten en daarna nog energie over heeft om een minimarathon te lopen, zo’n lekker stoer kind dat in bomen klimt en door het leven huppelt.

Ik hoop dat ze na het bezoek aan het Tudor Merchants House meteen door naar het strand zijn gegaan en dat dochterlief daar lekker heeft gerend en dat ze daarna een mooi kasteel heeft gebouwd, zodat haar broertje kon zeggen dat het precies een Normandisch kasteel was, zodat ze allemaal een leuke, leerzame dag hebben gehad.

Maar ik heb zo mijn twijfels.

IMG_3633

Rupsje

We zijn op vakantie met die stapel boeken en films en het eerste dat we hebben gedaan, is natuurlijk de eerste de beste boekenwinkel binnengaan en er bepakt en bezakt weer uitgaan. Ik weet ook niet wat dat is, maar boekenwinkels en breiwinkels hebben een bar slechte invloed op mij. Kleding- en schoenenwinkels weersta ik met het grootste gemak, maar boekenwinkels…..

Aan de andere kant hebben we dankzij deze aankopen al heerlijk gegeten, zoals een bloemkool-met-kaas-ovenschotel uit de “Eat well” special collection van Good Food en de gebakken spinazie-en-doppertjes-frittata uit de “Delicious” die ook nog op het menu van deze week staat, net zoals “Escalivada” uit de Jamie. Ja, het leven is heerlijk hier.

De teller staat op drie kookbladen, een breiblad, wandelroutes en twee leesboeken. Het leesboek waar ik meteen tegen aanliep was “The Miniaturist”  van Jessie Burton. Ik weet niet of het al in het Nederlands verkrijgbaar is, maar als je van Engelse boeken houdt, dan meteen naar de Bieb, naar de Boekenwinkel of naar BOL.com, want dit boek is echt een aanrader.

Het gaat over een 18-jarig meisje dat wordt uitgehuwelijkt aan een oudere man, een handelaar van de VOC. Zij gaat naar zijn woning waar ze wordt opgewacht door zijn zuster. Al snel is ze er achter dat het een beetje vreemd huishouden is, waar de zus de scepter zwaait. Hij raakt haar met geen vinger aan en is veel weg, hij geeft haar een poppenhuis, een replica van het huis en zij schrijft iemand aan om miniaturen te maken om het huis te vullen en dan is het net of die miniaturist haar kent en haar wil waarschuwen.

De gebeurtenissen volgen elkaar in een rap tempo op en binnen een kwartaal is haar leven compleet overhoop gegooid.

Het is mooi om te lezen hoe goed Jessie Burton het Amsterdam van toen heeft weergegeven, met oog voor detail en kennis van de geschiedenis.

In de boekenwinkel heeft dit Rupsje-nooit-genoeg ook nog neon kleurpotloden gekocht en een verjaardagkaart voor haar moeder gekocht. Trouwens, het boek had een actiecode: tweede boek voor de halve prijs, Rene heeft daarom het boek van Boris Johnson “The Churchill Factor”  aangeschaft.

Vandaag gaat in de rugzak het boek van Ilja Gort mee. Daarover binnenkort vast meer.

Het is hier fantastisch.
Het is hier fantastisch.

Vakantievoorpret

Wat nemen we mee op vakantie?

Er zijn mensen die de sleurhut helemaal volstouwen met aardappels, hagelslag en ingeblikte, huisgemaakte gehaktballen en als er dan nog ruimte is gaat er ook ook een kilootje kaas mee, maar dat is niet het geval in Casa Breien.

Op de eerste plaats omdat we geen caravan hebben en op tweede plaats omdat het eten in andere landen een avontuur op zich is. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik me voelde toen er voor het eerst een “Plat fruit de Mer”  voorgeschoteld kreeg, ik verheug me er nu al op om te kijken of ze in Tenby (South Wales) ook zo iets hebben, Tenby is een havenstadje….

Mijn vakantievoorpret is kijken of er Farmer Markets, supermarkten en goede restaurants in de nabije omtrek zijn, want dat we in ons appartement kunnen koken weten we al en we verheugen ons nu al op een lekkere High Tea met scones en clotted cream.

Omdat we geen voedselpakketten meenemen blijft er voldoende ruimte over voor een heleboel andere dingen, zoals: boeken, dvd’s, breiwerk, renspul (niet voor mij) en natuurlijk scrabble. We nemen onze Spaanse lesboeken mee, net zoals een dvd-set van Pedro Almodovar, verder een paar Spaanse leesboekjes op ongeveer A2-niveau, want na de vakantie gaan we gewoon verder met Spaanse les.

Verder neem ik natuurlijk het Flowvakantieboek mee, dat was dit jaar een hele box en ik heb hem cadeau gekregen van onze Oudste Dochter, het is altijd leuk om die boeken een beetje bij te houden en er dan later weer eens in te bladeren.

Ik heb ook “De geluksvogel”  van Ilja Gort aangeschaft en die gaat ook mee. Jammer genoeg is die niet met Jongste Dochter mee geweest naar Ilja, toen ze daar bezig was met de Verdange Verte, de groene pluk, want dan had hij er misschien voor mij ook wel zo’n leuke opdracht in geschreven, want Jongste  Dochter had, heel lief, “Slurp Grand Cru” meegenomen om te laten signeren voor haar vader.

Klopt helemaal.
Klopt helemaal.

Er gaan ook wat stripboeken mee, o.a. “Agent 327”, want het is natuurlijk wel vakantie.

Blij

De nieuwe look bevalt me goed. Het was even een rigoureuze stap, maar ik ben blij dat ik hem genomen heb, het was er duidelijk tijd voor.

Wat valt er te beleven in ‘Casa Breien Nieuwe Stijl’: eigenlijk nog steeds een allegaartje over breien, boeken en het leven in het algemeen, dat alles weer wat vaker dan jullie de laatste tijd van me gewend waren. Mijn streven is om toch wel zo’n twee keer per week iets te publiceren.

Het schijnt mogelijk te zijn om zelfs vanaf je mobieltje berichten te kunnen plaatsen. Dat lijkt me geweldig, want natuurlijk sleep ik geen pc mee naar Zuid Wales, maar ik wil wel bloggen. Ik moet maar eens gaan kijken hoe dat allemaal werkt.

Laat je ook even weten wat je van breieninpeking met het nieuwe WordPress thema vindt?

Tijdens de meivakantie in Sevilla :)
Tijdens de meivakantie in Sevilla.

Fris

Het begin is er, nu moet ik eens kijken wat er verder nog moet veranderen. Ik vond Penscratch wel een mooie naam voor een nieuw thema, ik hoop dat het bij me past.