Koninginnedag 2012

Het is een prachtige dag, de zon schijnt, mooie blauwe hemel en alletwee vrij! Wat ga je dan doen?

Nou, dat is makkelijk genoeg: Huà is druk aan het werk geweest in de tuin, de overwinteraars, zoals de mooie boerenbegonia,  mogen zo langzamerhand weer naar buiten en een aantal planten die de winter niet overleefd hebben, moeten er uit om plaats te maken voor nieuwe planten. Zo verwelkomen we in ieder geval twee nieuwe clematissen, ik hoop dat het ze hier een beetje bevalt.

En ik ben aan de lenteschoonmaak begonnen, het keukenrek werd zo langzamerhand meer een dumpplaats voor keukendingen in het algemeen, dan dat het het handige en overzichtelijke rek was, dat het oorspronkelijk was. Ook hier was het een beetje wegdoen van dingen die we niet (meer) gebruiken. Een aantal van die dingen hebben onderdak gevonden bij de uithuizige kinderen en wat kapot is gaat naar de vuilstort, watt niet kapot is en niet door ons of de kinderen gebruikt wordt, neemt zoonlief mee naar de weggeefwinkel, dan vindt het hopelijk nog een goed huis.

Verder heb ik een stukje gewandeld, ik was eigenlijk benieuwd naar de koninginnedagfestiviteiten bij ons in het dorp, maar daar was ik al te laat voor, om twee uur was het al afgelopen en stond er ook echt niets meer. Ik heb niet echt het gevoel dat ik iets gemist heb….

De rest van deze vakantieweek wordt op een aangename manier ingevuld. Ik heb gelukkig mijn stem weer terug, vrijdag t/m zondag was het een ramp, maar morgen kan ik gezellig kletsen met mijn Kleinzoon, we gaan samen winkelen en misschien ook nog even langs de kinderboerderij. Woensdag ga ik voor het eerst in mijn leven naar een voetbalwedstrijd, ik ben heel benieuwd wat FC Twente er tegen Heerenveen van maakt. Donderdag is gereserveerd voor een cultureel dagje Utrecht, daar ga ik met zoonlief naar de tentoonstelling God save the queen over de punk- en kraakbeweging in de jaren ’77 – ’84 van de vorige eeuw, een periode de me na aan het hart ligt. Er blijft vast ook nog wel tijd over om te winkelen.

Dat is toch een heerlijk vakantieweekje?

Moesson

April doet nog steeds wat hij wil en dat betekent op dit moment dat het vooral veel regent, jammer, maar goed voor de tuin. Het groen groeit er lustig op los en onze kersenboom staat prachtig in bloei, als al die bloesembloemetjes kersen worden, hebben we een prima oogst!

Op dit moment heb ik in het kader van de Pay it forward 2012 een heel lief zomerjurkje op de pennen staan, waarbij straks ook de naaimachine tevoorschijn moet worden getoverd. Ik hoop wel dat de zon nog wel een keer gaat schijnen, zodat de kleine ontvangster het jurkje deze zomer ook leuk aan kan.

Het is wel een leuk project, het bovenstukje wordt gebreid van een restje garen dat ik over had van een ander project en het rokgedeelte wordt gemaakt van een lapje katoen dat ik ooit eens heb aangeschaft omdat ik het zo’n leuk stofje vond. Ik heb er dus niets voor hoeven te kopen, en er wordt wel iemand blij mee gemaakt :)

Samenwerking

De meteorologische lente is al een paar dagen oud en wat schetst mijn verbazing? De eekhoorn heeft eindelijk in de gaten hoe het voedersysteem werkt!

In de herfst van 2010 hebben wij een prachtig systeem opgehangen voor de eekhoorns hier, maar ze keken wel en deden verder niets. Ik had al een beetje het gevoel dat we een kat in de zak hadden gekocht. We lieten het maar gewoon in de tuin staan en in de herfst hebben we het ook weer gevuld met heerlijke pinda’s, waar de vogels lekkerbekkend naar keken, maar waar ze niet bij konden. Gelukkig hebben zij hun eigen voedselplekken in onze tuin.

Gelukkig staat onze eettafel in de serre, zodat ik tijdens mijn brunch eindelijk kon zien dat de eekhoorn eindelijk door heeft hoe het moet. Natuurlijk had ik geen fototoestel in de buurt om het geheel vast te leggen, maar het was heel aandoenlijk. Vooral omdat ‘onze’ merel liet zien dat hij wel superslim is. Hij bleef lekker onder de etende eekhoorn scharrelen, zodat hij stukjes die op de grond vielen op kon peuzelen.

Ik heb even op het internet gezocht of er misschien een filmpje te vinden was en dat was gelukkig zo, kijk maar hoe schattig.

Gras

Soms staan er in de krant de meest wonderlijke dingen. Gisteren was het weer eens raak, ik was aangekomen bij de sportpagina’s en daar was hij dan, een halve pagina grote foto van het veld van FC Twente met als titel Slapeloze nachten van de grasmat. En toen moest ik wel verder lezen, want ik vraag me regelmatig af of onze eigen grasmat, want ik durf het geen gazon te noemen, nog wel te redden is.

Na het lezen van het hele artikel, waarin we kennis maken met drie personeelsleden van FC Twente, slaat de twijfel bij mij toe. Ik geef het onmiddelijk toe, onze tuin kan wel een paar keer ronddraaien op het voetbalveld (volgens de KNVB is zon matje toch gauw 69 x 105 meter) en onze tuin is misschien 13 meter diep en zo breed als huis en garage samen en slechts een klein gedeelte daarvan is gras.

Maar’, we doen het niet goed, al wordt er op ons gras niet gevoetbald, wat overigens erg slecht is voor een grasmat, we zorgen er ook niet goed genoeg voor. We hebben voor onze tuin een tuinman die één keer per jaar de boel een beetje groot aanpakt en die is drukker met de borders dan met het gras en voor de rest is het vooral Hua die voor de tuin zorgt, natuurlijk ben ik niet te beroerd om precies te vertellen hoe ik het graag wil hebben, maar ik ben er toch vooral om te genieten in en van de tuin.

En daar heeft ons gazon last van, het verpietert om het maar heel eerlijk toe te geven. Het is ons ondergeschoven kindje en dat is heel triest voor ons gras, dat natuurlijk door het gebrek aan aandacht in de huidige staat is beland. Bij FC Twente weten ze dat gras met zorg, liefde, aandacht en veel geld gepamperd moet worden. De groundsman werkt er daarom wel meer dan acht uur per dag aan, dit samen met een stagiair die hem drie dagen in de week helpt. Deze stoere mannen zorgen ervoor dat de ‘grasbezetting’ zo dicht mogelijk is en ze werken, om dat te bereiken, met walsjes en lampen.

De woordvoerder van de Technische Dienst vertelt in dit artikel ook nog over het feit dat hij overal ter wereld vanaf iedere computer de toestand van het veld kan controleren en dan is er ook nog de manager Operationele Zaken die het aanspreekpunt voor de grasmat is. Deze man vraagt zich weleens af “Of het verstandig is dat er altijd gespeeld moet worden.”

De krant lees ik in onze serre, die uitkijkt op onze tuin en ik heb mijn verontschuldigingen aangeboden aan mijn gazonnetje. Ik heb niet het topbudget dat nodig is om een groundsman, een technische dienst of een woordvoerder in dienst te nemen, maar ik zal proberen om de grasbezetting te optimaliseren.

Verder denk ik dat ik nooit een voetbalfan zal worden.

edit: Ik moet wel denken aan The Move met I can Hear the grass grow

Ons trieste gazon met merel.

Vroeg vogeltje

Het reclame maken voor mijn boek, Novemberblues, begint een beetje vorm te krijgen. Hier op mijn blog hebben al lezers hun stem achtergelaten op de poll en op mijn schoolmail hebben ook al een paar collega’s interesse getoond. In de tussentijd ben ik bezig met polijstwerk aan het boek en daar gaat toch nog wel aardig wat tijd inzitten.

Verder probeer ik iedere dag iets kleins te beschrijven in een kleine beschouwing en ik merk dat het vaak haiku’s worden, waarschijnlijk omdat je door de bondigheid van deze vorm gedwongen wordt om het kort en krachtig neer te zetten, het is altijd prettig dat zo’n vorm dan weer past bij het ‘kleine’ onderwerp.

Ik had al belooft dat ik iets zou schrijven over ons kleine anemoontje dat helemaal de wekker verkeerd heeft afgesteld. Normaal gesproken bloeien ze in het voorjaar (mei/juni) maar deze kleine ‘red-head’ vrolijkt zelfs januari al op, maar als je goed op de foto kijkt zie je ook al andere bolletjes die al aan het opkomen zijn. Ik hoop dat dat allemaal goed gaat, want vanavond vroor het hier al vroeg. Kop op plantjes!

anemoontjes in de wintertuin

I too heart eco street art.

I heart eco street art..

Gisteren kreeg ik een reactie van mijn zoon op het wildbrei-gebeuren met een leuke link naar street-art en laat ik dan vandaag deze post tegenkomen. Heel geweldig, straatkunst, maar dan groen! Straten in hun natuurlijke kleding, een klein handje geholpen door de mens.

Wat is het internet toch een inspiratiebron

 

Nazomeren

Het lijkt erop dat moedertje natuur iets wil goed maken, de zomer die maar geen zomer wilde worden, weigert nu ruimte te maken voor de herfst. Wat overblijft is een vreemde mengelmoes van zomerse temperaturen met herfstkleuren. Er hangt een gouden glans over de tuin en ‘s morgens hangen er pareltjes in de spinnenwebben, werkelijk heel mooi.

Heel prettig is ook dat we nu toch nog een beetje kunnen genieten van de zomerjurkjes die we hebben gekocht, MeiMei en ik zijn vanmiddag even naar de koopzondag in Enschede geweest in zonnige jurkjes, zonder vest of jasje, lekker op het terrasje bij Talamini een ijsje eten, alles wat in de vakantie eigenlijk niet kon.

Het is alleen al wel weer heel vroeg donker, maar dat is ook wel weer gezellig.

gouden randje

rommeltje

Grr.

Ik krijg vandaag mijn blog niet goed. Op het ontwerpscherm staan foto’s en tekst precies zoals ik het wil, maar eenmaal geplaatst is het rommeltje.

goedmakertje?

Bloemenweelde

Omdat het zo mooi was, plaats ik hier nog een paar foto’s van Buga 2011. Volgend jaar is er weer een Floriade in Nederland, in Venlo. Daar kan ik me nu al op verheugen.

kleurencombinaties

prachtig paarsblauw

speciale roos

de Koblenzerin

Toch nog een beetje zomer in deze vroege herfst.

groen

Kijk eens wat we zondag bij ons in de vijver zagen:

klein

en groen

een kikkertje!

Maar ook een zonnebloem:

de laatste zonnestralen

Het is best fijn om weer thuis te zijn.

Vorige Oudere items

Breieninpeking

©breieninpeking 2008-2012
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 25 other followers