Omgooien
06 mei 2012 Geef een reactie
inHobby's Tags:breien, dagelijkse dosis 2012, familie, gezondheid en welzijn, koken; bakken, pay it forward 2012, reizen, sport algemeen, wandelen
Met de komst van mijn nieuwe blog wordt het tijd dat ik de boel een beetje omgooi. Omdat ‘schrijveninenschede’ voornamelijk over schrijven gaat, verhuis ik een aantal van mijn pagina’s op deze blog naar die blog. Dan hou ik hier weer wat meer ruimte over voor andere dingen, want er blijft natuurlijk genoeg over.
Zo blijft er genoeg te breien over! Dit weekend heb ik namelijk alweer een Pay it Forward-cadeau afgemaakt, een heerlijk zachte sjaal, die straks eerst nog even gewassen moet worden en daarna maak ik er wel een fotootje van. Hij is dit keer voor mijn collega P, die ook heeft beloofd om iets voor mij te maken. Verder heb ik vandaag de eerste steken opgezet voor het (paas)konijn van Carlos en Arne. Het wordt een prachtig dier, want ik heb crème-kleurig garen met een gouddraadje erdoor.
Ook op kook- en bakgebied blijf ik hier gewoon actief. Zo heb ik vandaag mini-brioches gebakken en die zijn goed gelukt. Het recept heb ik gevonden bij http://onno-indekeuken.blogspot.com. Ik heb ze alleen zonder chocola gemaakt en ik heb ze nadat ik ze in de vormpjes heb gedaan ook nog laten rijzen, maar dat was niet zo’n goed idee, want door het plastic zijn ze een beetje uit vorm geraakt. Maar dat weet ik dan weer voor een volgende keer. Smaak en structuur waren erg goed, dus het recept is zeker het proberen waard.
Voor het rijzen.
Na het bakken.
Mooie structuur.
Verder hebben we ons vandaag opgegeven voor de marathon in Krems, Huà rent de hele en ik nordic de halve. Nu dus maar weer flink in training!
Buga
12 sep 2011 Geef een reactie
inReizen Tags:Duitsland, eten en drinken, kunst; cultuur, postaday2011, reizen, tuin, wandelen
Het damesprogramma van zaterdag bestond ‘s morgens uit een bezoek aan de Bundes Gartenschau2011 (Buga).
Helaas was in de nacht ervoor de bus slachtoffer geworden van vandalisme, er waren twee banden lekgestoken, dus ruim 20 minuten later dan gepland, reden we richting Koblenz. Maar wat was het jammer dat we maar een ochtend de tijd hadden! Het was zo mooi en het weer was zo geweldig, ik had er de hele dag wel willen blijven. Gelukkig hadden we wel een hele prettige gids, die ons de meest fantastische dingen wees en die ook op zaken over de historie van Koblenz inging. De tour hield ook een ritje in een kabelbaan in. Deze kabelbaan was speciaal voor de Buga gebouwd en hij schijnt over twee jaar ook weer afgebroken te worden, jammer, want vanuit deze baan heb je een mooi uitzicht over de Rijn.
genieten
tijdelijk?
tuinidee
mooi uitzicht
imposant
Lang weekend
12 sep 2011 Geef een reactie
inEten en drinken Tags:Duitsland, eten en drinken, postaday2011, reizen
Het aangename van Huà’s functie is dat ik wel eens mee mag als entourage.
Afgelopen weekend was het weer raak. Ik mocht mee naar Westerwald in Duitsland alwaar de heren (en een dame) een paar lezingen en presentaties hadden en de dames (en een heer) een Partnerprogramm. Natuurlijk was het Partnerprogramm veel leuker, maar voor de congressdeelnemers was er buiten hun eigen programma ook veel te beleven in Westerwald.
Het begon meteen vrijdagmiddag al, de aankomst in Hotel Heinz was meer dan vriendelijk. Na het inchecken in de ruime kamers kregen we een heerlijk glas sekt en waren er diverse lunchhapjes om de honger na de reis te stillen. Daarna stond er een bezoek aan het Raiffeissenhuis op het programma waar ook nog een amateurgezelschap met aan leuk toneelspel het belang van Raiffeisen uitbeeldde.
Vrijdagavond was het tijd voor een Brennerei Erlebnis, een proeverij in een distilleerderij, inclusief diner. Bij ieder hapje was er een vleugje van de bijpassende Weinbrand. Ik had altijd gedacht dat Weinbrand vooral branderig en onaangenaam was, maar ik heb mijn mening bij moeten stellen, vooral bij de kaas was de ‘Perenbrand’ erg lekker, heel erg smakelijk was ook de de toffeelikeur, waar ik natuurlijk een fles van mee heb genomen.
Gelukkig werden we het hele weekend vervoerd met een bus, want dit was niet de enige alcohol die er dit weekend vloeide.
lekker
Vakantiegevoel
31 aug 2011 1 reactie
inEten en drinken Tags:Duitsland, eten en drinken, familie, postaday2011, reizen, wandelen
Om het vakantiegevoel nog een klein beetje vast te houden hebben we deze week een fles wijn opengeschroefd uit de selectie die we uit Rüdesheim hebben meegenomen en ik moet zeggen het een superwijntje is.
Onze wandelingen voerden o.a. naar de abdij van St. Hildegard en Huà heeft deze en een paar andere flesssen meegedragen in zijn rugzak, helemaal terug naar het hotel, gelukkig was dat bergaf en niet meer zo heel ver. Maar ik ben wel blij dat hij het gedaan heeft, want MeiMei en ik zitten nu gezellig een oude Disneyfilm te kijken onder het genot van een heerlijk glaasje Riesling trocken 2009.
Met 'Goldene Preismünze"
Vind ik leuk:
Terug
29 aug 2011 Geef een reactie
inGeen categorie, Reizen Tags:Enschede, Frankrijk, kunst; cultuur, postaday2011, reizen
de Denker van Rodin
Na ongeveer zes uur in de trein zitten, zijn we gisteravond rond 11.00 uur weer thuis aangekomen.
De Thalys vertrok om 16.30 uur en daardoor hadden we ‘s morgens nog tijd genoeg om rustig te ontbijten, de koffers in de wachtruimte te stallen en naar de het Rodinmuseum te gaan. Daar is ook werk te zien van de geniale Camille Claudel, dat ik veel aangrijpender vind. De beeldentuin is prachtig en omdat we er zo vroeg waren, hebben we alles rustig kunnen bekijken.
En daarna de koffers ophalen en naar Gare du Nord om daar op de trein te stappen richting huis.
Nog maar één weekje en dan is de vakantie voorbij 
Kinderhoofdje van Camille Claudet
Randgebeuren (bijdrage Hua)
27 aug 2011 Geef een reactie
injudo, postaday2011, Reizen Tags:judo, postaday2011, reizen
Jigoro Kano
De laatste dagen hebben we genoten van judo in de zaal, maar op zo’n WK is er altijd ook het randgebeuren. Ook in Bercy was er voldoende randgebeuren te beleven, al gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat tijdens het WK 2009 in Rotterdam het uitvoeriger was. Maar ja, in Bercy heb je alleen de omloop, al is zo’n rondje ruim 500 meter. Zoals het Fransen betaamt was de catering prima geregeld. om de 20 meter een etenstandje. Dus honger en dorst hoefden we niet te lijden. Niet anders dan pijn in de portemonnee, want de prijzen waren pittig. Na de eerste dag hadden we in de gaten dat meegebrachte etenswaren niet, zoals bij de Spelen in Beijing, in een vuilnisbank hoefden te worden gegooid. Dus ben ik direct naar zo’n klein kruidenierswinkeltje bij ons hotel in de buurt gegaan om grote flessen water, koekjes, chips en cola te halen. Los van de boodschappen kun je er ook een praatje maken (in het Frans, dat wel). Maar ja, we redden ons daar aardig mee. Tijdens één van die boodschapjes kwam er een slecht lopende man binnen, die het ook erg duur vond in Bercy. Na wat heen en weer gepraat bleek het een Belgische cascadeur (stuntman) in ruste te zijn.
Piramide van judopakken
Enfin…terug naar Bercy. In La Village, waar alle grote merken met judopakken, shirts, etc. vertegenwoordigd zijn, hebben MeiMei en ik goed ingekocht. Zij een nieuw Adidasshirt in Franse kleuren en ik wat banden (een zwarte en DVD). Ook mijn lijfblad (L’esprit du Judo) stond er en ook daar hebben we lekker gekletst met een aardige mevrouw.
Voor het goede doel waren er ook wat initiatieven zoals de piramide van judopakken om in ontwikkelingslanden uit te delen of voor geld te veilen (zoals het pak van Ruben Houkes wereldkampioen 2007). Maar ook aan Japan werd gedacht door verschillende initiatieven. Een daarvan was een stand met Franse Japanners die voor een donatie je voornaam kalligrafeerden. Mooi was ook de “pin”-verzameling van alle Olympische spelen, WK’s, Grand Prix, Franse verenigingen en Nationale Bonden.
Kortom ook buiten de mat hebben we genoten van al het fraais, zoals de grafity muur met het portret van Jigoro Kano.
Voornaam in het Japans
Thuisfluiter
26 aug 2011 Geef een reactie
injudo Tags:Frankrijk, judo, postaday2011, reizen
Het voetbal heeft de mooie term ‘thuisfluiter’ opgeleverd, een scheidsrechter die vooral de thuisspelende club bevoordeelt, hetgeen vaak gênante situaties oplevert. Vandaag hebben we heel duidelijk gezien dat dit fenomeen zich niet alleen tot voetballen beperkt, maar dat het ook is doorgedrongen tot het judoën, jammer.
Edith Bos stond in de finale tegen de Française Decosse en het werd een partijtje anti-judo, allebei ontweken ze het gevecht en het werd vooral een strijd om de pakking. Het is aan de scheidsrechter om de partijen te manen tot activiteit door middel van ‘shido’s', een soort strafpunten. Als beide partijen geen echte acties ondernemen moeten dus beide judoka’s gestraft worden.
Iedereen die de wedstrijd heeft gezien, zal het met me eens zijn dat het tot een Golden Score had moeten komen en dat dan de beslissing wel was gevallen, letterlijk, door een echte actie die een Ippon (vol punt) had opgeleverd.
De droomfinale van Edith is uiteengespat als een zeepbel
Morgen weer kansen voor Nederland, maar wij hebben geen kaartjes en gaan o.a. de beeldentuin van Rodin bekijken.
En dat is twee (bijdrage Hua)
25 aug 2011 Geef een reactie
injudo, postaday2011, Reizen Tags:Frankrijk, judo, postaday2011, reizen
Gisteren gingen we tevreden naar huis na het zilver van Dex Elmont. Vandaag was zijn grote broer, Guillaume aan de beurt. Nu heeft Guillaume net twee zware blessures achter de rug, waardoor hij in de ranking is gezakt. De laatste blessure aan de hamstring is nog niet helemaal over, dus alles wat hij won vandaag waren extra punten voor de ranking. Het toeval wilde dat zijn ouders vandaag naast ons zaten, maar ook voor hun was het geen plezierige dag. Wij hopen dat Guillaume de komende toernooien voldoende punten kan pakken voor Olympische kwalificatie.
Onze andere twee deelnemers Elizabeth Williboordse en Anicka van Emden gingen goed, zo goed dat ze elkaar om de derde plek troffen. De resp. nummers één en twee waren te sterk. De nummer één Emane, een Francaise, had duidelijk thuis voordeel. Ik las vanmorgen in de “20 minutes”, de Franse “De Pers”, voor in de metro dat er lichte paniek was in het land. Ze hadden in twee dagen pas 1 bronzen plak. Én het publiek was te rustig. Ze moesten hun compatriots harder aanmoedigen. Ze zijn wat “chauvi” die Fransen. Vandaag deden ze hun best het loeide, floot en riep om straffen voor de buitenlandse tegenstander. Bijna nog erger dan Amerikanen. En daar hebben we ook voldoende verhalen over geschreven. Als neutrale toeschouwer ga je haast hopen dat de Fransen niks winnen.
Groeten uit Holland
Het leuke van judo in het buitenland is dat je zo af en toe wat Nederlandse souveniers weg kunt geven. We hadden ons voorbereid, maar de uitruil hier is minder uitbundig dan tijden de OS. Enfin, eergisteren hebben we de ingangbewaker van ons vak zo’n souvenier gegeven. Het voordeel daarvan is dat je daarna je kaartje niet iedere keer hoeft te laten zien. Maar het is ook een aardige Fransman. Vanmorgen stond hij ergens anders, maar zagen we hem en hebben we hem, zoals Fransen dat doen de hand geschud en “bonjour, ca vat” gewenst. En hij wenste ons vanavond een “bon soir et a demain”. Verder zijn wij Braziliaanse sleutelhangers en een Japans vlaggetje rijker, wij blij en de Braziliaanse meisjes, die reclame aan het maken voor de WK 2012 en het Japanse meisje dat de vlaggetjes uitdeelde (aan haar landgenoten) waren ook blij verrast met de Delfts blauwe telefoonhangertjes.
Wij proberen te integreren. Zo ook bij het ontbijt als ons kamernummer wordt gevraagd, dan antwoorden wij netjes in ons beste Frans “Quatre cent huit” . Nu is er een groep Hollandais in ons hotel die denkt als ze het maar harder zeggen in het Nederlands dat de mevrouw achter het buffet het dan wel begrijpt. Tja…. er zijn meer opties. Kamersleutel laten zien of anders het boekje erbij en even tot tien leren tellen, want quatre zero huit is ook duidelijk.
Vanavond hebben we het gemakkelijk gedaan door bij Pizza Pino, een keten, te eten. Dit keer gingen we voor de pasta’s. Heerlijk. De ober vroeg in welke taal we wilden praten. Natuurlijk in het Frans, want nu we er zijn moeten we dat weer even bijspijkeren. Overigens hebben we bij Fnac de grootste boekhandel die we konden vinden ruim ingekocht, dus ons Frans zal een aardige oppepper krijgen.
Morgen is alweer onze laatste judodag. En dan hopen we in ieder geval medaille nummer drie te kunnen scoren. Ook hopen we morgen nog wat kaarten voor zaterdag te scoren en anders moeten we het met internet doen.
“Bon nuit et a demain”
Familie-uitje
23 aug 2011 Geef een reactie
injudo, postaday2011, Reizen Tags:judo, postaday2011, reizen
WK 2011 in Stade de Bercy
Hier in Parijs geniet het Judo-gedeelte van de familie van de WK. We zitten de poules te bekijken, moedigen onze favorieten aan en proberen uitslagen te voorspellen. Tijdens de pauze lopen we door het WK-dorp en bekijken de aanbieden en eten of drinken iets, daarna zoeken we onze plaatsen op de tribune weer op en dat gaat al jaren prima. Niet alleen bij WK’s maar ook bij de Olympische Spelen gaat dat goed.
dichtij de mat
Vandaag was de eerste dag en tot ons grote geluk hadden we plaatsen dicht bij de mat en we kunnen alles goed zien en horen, we hebben alles uit de eerste hand, dat is toch leuker dan alles te volgen op de grote beeldschermen die er ook hangen.
We hebben onze Nederlanders er al in de voorronde uit zien vliegen, maar gelukkig bleef er genoeg mooi ander judo over om van te genieten. Helaas zat er voor ons en naast ons een complete familie met vader, moeder, ooms, tantes en vooral met kinderen. Natuurlijk zijn kinderen heel leuk en van mij mogen ze allemaal op judoles, maar een hele dag judo kijken? Doe maar niet, ze kijken toch niet en ze willen allemaal andere dingen zodat je weer van je plaats af moet. Bovendien gaan ze staan zodat ze het uitzicht van andere toeschouwers belemmeren zodat die zich moeten behelpen met die grote schermen.
Beroepshalve corrigeer ik wel vaker kinderen, maar dat zijn meestal oudere kinderen. Vandaag heb ik een meisje van amper zes gevraagd of ze alsjeblieft wilde blijven zitten, want mama, oma, papa en de rest deden dat niet. Even later corrigeerden mijn buren haar broertje. Zo’n uitgebreide familie kan vast wel oppas regelen, lijkt mij.
Even uitpuffen na een dagje judo
Ons familie-uitje eindigde bij de pizzaria, we vinden alledrie de Franse pizza’s veel lekkerder dan de Nederlandse.
Morgen is er maar een Nederlandse deelnemer, maar Dex Elmond is een kanshebber, hopelijk maakt hij het waar.
Hot town, summer in the city
20 aug 2011 Geef een reactie
inReizen Tags:familie, Frankrijk, judo, postaday2011, reizen
Na en dagje treinen zijn we aangekomen in Parijs, waar het zo’n 30 graden is en voor morgen worden er nog een paar extra verwacht. Het hotelletje (Alhambra) is klein maar gezellig en we hebben al een wandeling in de omgeving gemaakt. Tijdens de wandeling hebben we ook een restaurant gezien waar we alledrie wel wilden eten en dat hebben we dan maar gedaan.
Leon de Bruxelles had voor Hua en mij mosselen met blauwe kaas en MeiMei koos veilig voor de gamba’s alla plancha, we hebben heerlijk gegeten en we zitten nu een beetje uit te dampen in de hotelkamer. Straks even fris douchen en maar hopen dat we in slaap zijn gevallen voordat we weer warm zijn.
Morgen gaan we de koelheid van het Louvre opzoeken, dit stond al op ons programma, en met deze temperaturen lijkt dat wel een goed plan.
De Nederlandse judoka’s zijn zich goed aan het oppeppen, de tweets zijn o.a. te volgen op de site van de judobond, als je geen volger van de mensen zelf bent.
reacties