Boekenweek!

Omdat het boekenweek is en ik al heel lovende kritieken heb gehoord over het boekenweekgeschenk van dit jaar, heb ik mijn boek voor de wishlistchallenge voor deze maand besteld.

Deze maand komen er daardoor twee boeken mijn kast verrijken, ik verheug me er nu al op, vooral omdat de boeken van januari en februari mij ontzettend goed bevielen, maar daarover later meer.

Waar heb ik voor gekozen, vraag je je misschienn af? Nou, tijdens de masteropleiding Nederlands hebben twee medestudenten een prachtige presentatie gegeven over het boek Pijpelijntjes van Jacob Israel de Haan en sindsdien stond dat boek hoog op mijn ‘te lezenlijst’. Ik ben benieuwd of ik het net zo zal waarderen als zij het deden, de verwachtingen zijn hoog gespannen.

Bij dit boek krijg ik van de Nederlandse boekhandelaren, in dit geval www.bol.com, het boekenweekgeschenk van Tom Lanoye, Heldere hemel en ook daar ben ik erg nieuwsgierig naar, kortom, maart wordt een goede maand om lekker te lezen!

Op het ogenblik ben ik bezig met The catcher in the rye, mijn januari-boek. De hoofdfiguur, Holden Caulfield, ‘ratelt’ aan één stuk door over zijn belevenissen en ervaringen nadat hij van school is weggelopen/weggestuurd. Hij durft zijn ouders niet meteen onder ogen te komen en gaat daarom naar een hotel. Ik ben benieuwd hoe dat verder gaat.

Mijn februari-boek was Boven is het stil van Gerbrand Bakker en dat heeft er toe geleid dat ik mijn verlanglijstje bij Bol heb aangevuld met nog een boek van hem. Ik heb zijn boeken eigenlijk in de verkeerde volgorde gelezen, eerst Juni en toen Boven is het stil, maar ik vind ze alletwee prachtig, hoewel ik Juni meer een vrouwenboek vond en Boven is het stil meer een mannenboek. Dat is wel een beetje vreemd, want Huà vond Juni ook geweldig en hij heeft Boven is het stil na een paar bladzijden aan de kant geschoven omdat hij er niet door geboeid werd.

Ik ben benieuwd wanneer mijn nieuwe oogst binnenkomt!

Besteld!

Geschenk

Ezelsoren

Ik loop hopeloos achter met het bijhouden van de door mij gelezen boeken, ook in de zijlijn prijkt al tijden een boek dat ik al lang uit heb en ik moet ook bekennen dat ik aan de ene kant heel blij ben dat ik niets meer voor lijsten hoef te lezen en aan de andere kant is dat wel jammer, omdat ik nu veel minder tijd neem om echt lekker te gaan zitten lezen.

Het is daarom ook maar goed dat ik met de Wishlistchallenge 2012 van Leeswammes meedoe, want dan heb ik toch iets van een stok achter de deur. Mijn januariboek (The catcher in the rye van J.D. Salinger) is nog niet helemaal uit, maar omdat ik iets moest bestellen bij BOL, heb ik meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn februariboek te bestellen. De stand is dan: één boek gewonnen en één boek zelf gekocht. Met deze maand nog een literaire bloghop te gaan is het misschien zelfs wel mogelijk dat mijn maartboek ook weer een gewonnen boek is.

Ik vraag me wel even af of een boek dat gekocht is met cadeaubonnen ook geldt als een gekregen boek, in mijn optiek is dat namelijk wel het geval.

Het boek dat ik besteld heb is Boven is het stil van Gerbrand Bakker. Tijdens de masteropleiding moesten wij van deze schrijver Juni lezen en dat vond ik een fantastisch boek, terwijl de recensies het minder vonden dan zijn eerste boek en dat is dus het boek dat ik binnenkort in mijn boekenkast kan verwelkomen. Ik ben heel benieuwd, want na Juni zijn mijn verwachtingen er hoog gespannen, vooral ook na het lezen van diverse recensies en het commentaar destijds van Coen.

Ik zal binnenkort echt eens werk maken van de door mij gelezen boeken, dat geeft vast een opgeruimd gevoel.

Welkom op mijn plank

 

Afronden

Vandaag heb ik mijn blog zoveel mogelijk 2012-klaar te maken.

Mijn Advent-with-Austen-avontuur is volgens mij wel goed afgelopen, vooral veel films gekeken en de biografie van Brian Wilks (The Hamlyn Publishing Group Limited, 1978) erbij gehaald. Ik heb zelfs een Jane Austen gerelateerd breiwerkje op de pennen gezet: De Cassandra Shawl.

Om het allemaal even op een rijtje te zetten:

  • minimaal 3x geblogd = 3 punten
  • Pride and Prejudice, de serie = 2 punten
  • Pride and Prejudice, de film = 1 punt
  • Becoming Jane, de film = 1 punt
  • Jane, de biografie = 1 punt
  • Cassandra, de sjaal =lOm  2 punten, want best veel werk
  • Emma, de film = 1 punt
  • TOTAAL:  11 punten, dus genoeg voor de Mr. Darcy-status, hoera voor mij!

Mr. Darcy, natuurlijk.

 

Cassandra shawl

 

 

Al met al een leuke manier om de maand december door te komen :)

Verder ben ik druk bezig om de pagina’s onder “ik las” aan te vullen met de boeken die ik dit jaar gelezen heb. Ik moet heel erg het plezier in lezen terugvinden, dat plezier is er tijdens de masteropleiding wel een beetje vanaf gegaan, vandaar waarschijnlijk ook het geringe aantal boeken dit jaar.

enthousiasme?

De zee

 

 

 

 

 

 

Ik zou willen dat ik iets enthousiaster kon zijn over de studiedagen en overlegbijeenkomsten van onze school, maar ik word er uitgeputter van dan van een dagje lesgeven en laat dat nu de kerntaak van een docent zijn.

Één van de redenen waarom ik gestopt ben met de masteropleiding is dat er dit jaar een intensieve communicatietraining op het programma staat en daar hebben we vorige week de eerste dag van gehad. De nadruk van die dag lag op het overbrengen van enthousiasme en plezier in het werk naar elkaar en naar de leerlingen, volgens een methode die ik hier buiten beschouwing laat. Wel heb ik op het internet nog eens flink gezocht naar wat er ons verder allemaal te wachten staat: allemaal blijheid en oog voor de ander, fijn.

Vandaag (mijn vrije dag) was er weer zo’n verplicht feestje, een bijeenkomst taal- en rekenbeleid. Mijn inschatting dat het dit jaar op dit gebied heel druk zou worden klopt dus wel aardig.

Het is ook niet dat ik het belang niet inzie van dergelijke dingen, maar het is allemaal zo ongenuanceerd en van middag was meer van hetzelfde van vorig jaar, maar weer geen heldere hulp of voorbeelden van hoe het ook kan, maar wel weer meer afspraken maken en dat betekent dan òf lestijd òf privétijd inleveren. Ik heb geen blije gezichten gezien en voelde mij ook niet echt vrolijk worden van wat er allemaal gezegd werd.

Een andere reden waarom is gestopt ben met de studie was mijn afstudeerproject, ja zover was ik al. Mijn oorspronkelijke project over literatuuronderwijs als inspiratiebron voor (aankomende) kunstenaars was, na in eerste instantie te zijn goedgekeurd, bij nader inzien toch afgekeurd. Best jammer, vooral omdat ik gisteren tijdens de koopzondag twee boeken heb gekocht die behalve goed geschreven, ook prachtig geïllustreerd zijn. En dus vraag ik me weer af? Hoe kwam dat tot stand? Hoe verliep die samenwerking, wat was er eerder?

Over de boeken schrijf ik wel in een volgende mail, nu alleen de plaatjes:

Slaap

Het tweede afstudeerproject voelde niet aan als mijn project, het was alsof ik het werk van iemand anders moest doen, bij mijn leerlingen. Dat was tevens mijn grootste probleem, ik wilde die leerlingen niet ook nog eens ‘mijn’ proefkonijntjes laten zijn. We zijn al bezig met twee pilots, straks weten we niet meer wat we meten.
Laat mij maar gewoon lekker voor de klas staan, daar word ik wel enthousiast van.

 

 

 

Cartoons tegen overmatig testen

Ik volg al een tijdje deze blog http://xyofeinstein.wordpress.com omdat ik nieuwsgierig ben naar de ontwikkelingen op onderwijsgebied en vooral omdat de beide bloggers erg creatief zijn en vaak ook met de nodige humor de enorme saaiheid van ‘De school’ willen doorbreken.

Nu is het zo dat er bij ons op school, volgens mij, nogal veel wordt getest. De kinderen worden in een stressvolle omgeving blootgesteld aan allerlei vragen en opdrachten en de vraag is maar of wij, de testers, echt iets met de uitkomsten doen en of we eerlijk met die cijfers omgaan.

Los van al die testen staan de enquêtes die ook vaak door leerlingen moeten worden ingevuld. Vaak zijn die zo klungelig opgesteld dat er van eerlijke antwoorden geen sprake meer is.

Zo moesten wij onze leerlingen in het kader van het begrijpend-lees-onderwijs ook een vragenlijstje in laten vullen. Één van de vragen was of de docent wel drie moeilijke woorden per les behandelde. Ik ving een gesprekje op tussen een groepje leerlingen dat zei: “Ik heb nee ingevuld, want juf legt er meestal wel meer uit, als dat nodig is.”  Voor deze extra informatie was geen ruimte, dus de behandelaar van de vragenlijst trekt wellicht de conclusie dat ik geen woordjes uitleg..

Maar goed, de week voor de herfstvakantie moeten mijn eersteklassers een instap-taaltoets maken, tekstbegrip en woordkennis. Twee uur in de mediatheek, saai hoor!

Vind je het gek dat ik de ‘like-button’ van de post heb aangeklikt?

Cartoons tegen overmatigen testen.

En verder?

Na mijn blog van gisteren zou je misschien denken dat ik in een dipje ben geraakt, of zo. Maar gelukkig is dat echt niet het geval. Op dit moment ben ik aan het wennen aan het gevoel dat ik geen studiestress meer hoef te hebben en dat bevalt me wel goed. Ik heb vandaag mijn spullen en cijfers er nog eens bijgepakt en ik vind dat ik het allemaal goed gedaan heb en dat ik goede cijfers heb gehaald en bovendien staan er bij een paar opdrachten opmerkingen als: “helder geformuleerd” of “goede schrijfstijl”.

Verder heb ik nu weer tijd om aan mijn eigen poëzie te werken, iets dat de afgelopen jaren een beetje op de achtergrond is geraakt en waar toch mijn hart ligt.

En ik heb een heel leuke opdracht gekregen van een uitgeverij, ik heb het verzoek gekregen om een capeje met kabels te breien voor een herfst/winterboek met sjaals en dergelijke dat deze herfst in de boekhandel moet komen te liggen. Ik heb de wol en het patroon toegestuurd gekregen en ben al begonnen. Het is een mooi project dat op dikke pennen gebreid wordt, lekker snel dus! De wol is werkelijk prachtig, lekker zacht en de kleur is heel mooi voor de winter, gelukkig geen grijs of bruin…

Bovendien zorgde het stilzitten van het studeren voor toch wel een paar extra kilo’s, die wil ik er weer af wandelen of fietsen, maar dat gaat op de hometrainer voor de tv. Allemaal dingen die nu weer kunnen zonder dat stemmetje in mijn achterhoofd dat steeds zegt dat ik moet studeren :)

Natuurlijk blijven de gewone dingen er ook nog, gezin, familie, school, ik val echt niet in een of ander gat. (Go ask Alice, I think she knows…)

Ik sla me er wel doorheen

Vakmanschap of meesterschap?

Zo’n tien jaar geleden, op 1 april 2001, ben ik begonnen met de opleiding tot tweede graads docent Nederlands. De baan die ik daarvoor had hield op te bestaan en ik wilde na 23 jaar kantoorwerk niet achter de geraniums maar iets heel anders. Ik had me één jaar gegeven om te kijken of ik het iets voor mij zou vinden en na dat jaar wist ik het zeker: ik wilde docent Nederlands worden.

De studie ging me vrij makkelijk af en ik heb niet echt het gevoel gehad dat ik keihard moest werken, ook niet nadat ik in het schooljaar 2002/2003, na mijn eerste stage, meteen een baan had. Ik vond het allemaal geweldig, het lesgeven èn het studeren en natuurlijk het gezin er ook nog bij. Het leek of het me allemaal meer energie gaf dan het kostte.

Eenmaal afgestudeerd had ik natuurlijk meer tijd en die tijd stak ik in lekker wandelen om mijn lijf en leden ook gezond te houden. Maar op een gegeven moment begon het toch een beetje te kriebelen, zou ik niet proberen om eerste graads docent te worden, een Mastergraad halen? Voor mijn school zou het niet nodig zijn, wij hebben alleen eerste en tweede klassen en de leiding stond dus ook niet te juichen, dus formeel geen toestemming en ook geen beurs en geen druk, dacht ik.

Maar wat blijkt? De druk die ik mezelf is zo groot dat het niet leuk meer is, de verdieping wordt alleen een verzwaring.

Tijdens de vakantie heb ik er erg goed over nagedacht en veel met Hua gepraat. Uiteindelijk zijn er wat mij betreft meer redenen om te stoppen dan om door te gaan. Mijn oorspronkelijke afstudeerproject (invloed literatuur op hedendaagse kunst) was afgekeurd en het ‘aangeboden’ project lijkt wel goed, maar is praktisch onuitvoerbaar omdat we op school al bezig zijn met een pilot leesvaardigheid. Op welke manier ik ook naar het project kijk en hoe meer ik erover nadenk, hoe onmogelijker het wordt.

Ik heb het idee dat het project schaven is, terwijl er gehakt moet worden en dat kan en wil ik niet. Vooral niet omdat ik vorig jaar gesolliciteerd heb op de LC-funtie taalbeleid en het niet ben geworden. Twee vlotte jonge meiden hebben er een duo-baan in gevonden en ik vind dat zij de problemen die er bij ons op dit gebied zijn zelf moeten aanpakken, ik heb geen zin om daar mijn energie, tijd en geld in te steken.

Bovendien zou ik me nog een keer in Taalkunde en boomstructuren moeten verdiepen, iets waar ik verder nooit meer iets aan zou hebben. Ik vind het echt heel interessant, ik probeer ook echt bij te blijven met alles wat er op taalgebied gebeurt, maar ik wil er niet meer voor in de examenstress zitten, ik wil helemaal geen examens meer doen.

Een andere reden om te stoppen is ook dat we als team volgend jaar een ‘communicatie’-training krijgen, een soort teambuilding en het belooft heel intensief te worden. Tijd om echt onderzoek te doen wordt volgens mij ook volgend jaar weer schaars en dat gevoegd bij het feit dat ik dan toch een ander onderzoek zou willen doen…

Ik weet dat ik een goede docent ben, ik hou het dus maar bij vakmanschap en heb besloten me niet meer aan te melden voor het volgende collegejaar.

Het voelt als opluchting :)

Babyboom

op de verlanglijst

Vandaag ben ik even naar Gronau gelopen om bij Das Wollknauel een bolletje garen te kopen voor een jurkje dat ik aan het breien ben. In het patroon staat dat er twee bolletjes nodig zijn, maar ik ben net over de helft van het eerste pand en bolletje nummer een is al op, heel vervelend. Je verwacht toch dat zo’n patroon is getestbreid.

Tot mijn grote verbazing was de ijssalon naast de wolwinkel gesloten :( Er schijnt een nieuwe eigenaar te komen en daarom was de tent dicht, slechte planning, zo midden in de zomer, de tijd om lekker winst te maken.

Maar goed, dat is een heel ander verhaal en ik wil het hier eigenlijk hebben over babybreiwerk, want er is sprake van een echte babyboom. Collega J. heeft een schattig dochtertje gekregen. Het jurkje is klaar en wordt morgen gefotografeerd. Vriendin en buurvrouw C. heeft na twee stoere jongens nu een kleine meid en we zitten te wachten op een kaartje/telefoontje van weer een ander stel. Verder zijn er nog in ieder geval drie (vrouwen van) collega’s die in blijde verwachting zijn.

Gelukkig nemen die kleine kleertjes niet zo heel veel tijd in beslag. Dat wil zeggen, als de hoeveelheden in de patronen kloppen.

3 bolletjes

Het jurkje wordt, natuurlijk, gebreid in vrolijk roze. Het patroon komt uit Filatie Infanti #5, waar trouwens ook een prachtige trui voor GèGè in staat, die wil ik echt ook nog breien, misschien maar stoppen met de studie??

De maandag blues

Ik blijf het een beetje vreemd fenomeen vinden dat er op maandag zoveel zaken gesloten zijn of pas ‘s middags open gaan. Alhoewel ik dat laatste nog wel voor kan stellen, na het weekend gewoon kalm beginnen kan natuurlijk helemaal geen kwaad. Maar helemaal dicht blijven? Heel vreemd. Vooral in deze vakantieperiode en vooral als het dan ook nog een museum betreft. Dan zou je toch eigenlijk moeten profiteren van iedereen die nieuwsgierig naar je kunstschatten?

Nu moeten Hua en ik onze wandeling van vandaag nog maar eens herhalen, wellicht morgen meteen maar, want dan is het ook nog mooi weer. We hebben vandaag de Cultuurmijl gelopen en we wilden eigenlijk even naar De Twentse Welle, maar dat moet nog even wachten. De Cultuurmijl loopt van het centrum van Enschede naar dit museum dat midden in gedeelte van de stad ligt dat elf jaar geleden getroffen werd door de vuurwerkramp, het Roombeek. Het ligt heel dicht bij de buurt waar ik opgegroeid ben ik ken dit gedeelte van de stad erg goed.

Vandaag was het voor mij de eerste keer dat ik weer door de wijk wandelde en het voelde goed, de wandeling over de Cultuurmijl is rustige wandeling, de wijk, die echt helemaal weg was, is langzaam weer opgekrabbeld en je kunt zien dat Enschede er goed over heeft nagedacht, rustige wandelpaden, mooie waterpartijen en doordachte architectuur. Het is fijn om te zien dat er veel van het ‘ overgebleven’  oud wordt ingepast in het nieuw.

Zo kwamen we onder andere langs het aanstaande Jan Cremermuseum dat gevestigd wordt in de oude Roozendaalfabriek. Ik weet dat er mensen zijn die zich afvragen waarom hij een museum moet krijgen, maar ik denk: “waarom niet?” Literatuur krijgt aandacht en een gebouw wordt gered, twee vliegen in een klap.

Ik, Jan Cremer

Na de deceptie van het gesloten museum hebben  we nog even door het Walhofpark gewandeld. Dit park is, net als bijna alle andere parken in Enschede, een schenking van een textielbaron (Van Heek) geweest aan de Enschedese bevolking. Dit in navolging van Engelse fabriekseigenaren die hele steden aan legden voor hun arbeiders. Aan het park kun je erg goed zien dat er sprake is van Engelse invloeden, er zijn doorkijkjes en er zijn tennisbanen en een jeu-de-boulesbaan.

Engeland?

Enschede!

Vakantie in eigen stad!

Pad

Je hebt een nieuwe cv-ketel nodig en je krijgt een i-pad. Dit overkwam mij vanmorgen, het schijnt een landelijke actie te zijn, die voor ons wel helemaal op het juiste moment kwam. Want, na mijn nespresso-apparaat had ook de cv-ketel het begeven. Tijdens de jaarlijkse keuring werd hij afgekeurd en vandaag kwam de GEAS-man overleggen wat nu de mogelijkheden waren.

Dat was ook wel grappig, want de GEAS-man bleek een oud-buurjongetje te zijn en hij had ook bij Huà’s vereniging gejudood, klein wereldje weer.

Ik ben wel blij dat het ding nu is afgekeurd en niet in de winter. Natuurlijk ook vanwege die sympathiek actie, die geldig is tot 31 augustus 2011 of zo lang de voorraad strekt.  Het is trouwens een i-pad uit de serie I en ik dacht vanmiddag even een beschermhoes te gaan halen bij de appelwinkel, maar die hebben alleen nog maar spullen voor de serie II. Ik moet snel maar eens proberen te surfen op mijn nieuwe speeltje.

geen 'snail-mail'

Ik ben wel heel erg blij met mijn nieuwe electronica: de laptop voor studie en werk en mijn i-pad voor fun en vrije tijd, lekker bijdetijdse oma.

Vorige Oudere items

Breieninpeking

©breieninpeking 2008-2012
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 25 other followers