Première

Vanavond zitten we bij de premièrevoorstelling van Lucia di Lammermoor van de Nationale Reisopera, ik heb er nu al zin in.

Ik hou veel van opera en de Nationale Reisopera weet er toch altijd weer een nieuw gezicht aan te geven, alleen al daarom zijn hun voorstellingen zo bijzonder. Gelukkig maken ze tegenwoordig ook van opera’s een trailer, dus kijk maar eens naar wat wij vanavond zullen gaan zien:

Heerlijk, zo’n vakantieweekje

Het is heel slecht voor mijn blogroutine, maar heel goed voor een heleboel andere dingen. Tijdens deze korte vakantie heb ik veel gedaan, ik ben een dagje met mijn kleinzoon op stap geweest, de keuken heeft een goede (hoog nodige) schoonmaak gehad en ik ben in Utrecht samen met mijn zoon naar het Centraal Museum geweest.

Dat was nog maar de eerste helft van de vakantie, want ik ben naar de voetbalwedstrijd FC Twente – Heerenveen geweest, dat was trouwens erg leuk, de sfeer in zo’n stadion krijg je echt niet mee als je een wedstrijd op tv bekijkt. Ik hoop ook echt dat ik nog een keer mee mag, want ik zat wel erg luxe in de sky-box :) De uitslag was niet om over naar huis te schrijven, maar dat was het voetbal van de Twentenaren in de tweede helft ook niet.

Daarna heb ik nog wat handige dingen gekocht om de keuken opgeruimd te houden en toen was het alweer zaterdag.

Vandaag heb ik een ‘nieuw’ soort koekjes gebakken, de zogenaamde Whoopies, het was een proefbaksel, want ik wilde proberen of ze lekker genoeg waren voor de Welcome Home Party voor onze MeiMei, als ze weer terugkomt uit Biarritz. Gelukkig kwamen onze oudste dochter, Kleinzoon en vriendinnetje even langs om te proeven en zij hebben het baksel goedgekeurd.

Verder viel mijn oog vandaag op een schrijfwedstrijd die is uitgegeven door de VPRO, meer daarover kun je lezen op mijn zusterblog schrijveninenschede.

Wat vliegt zo’n week toch snel voorbij, vind je ook niet?

 

Koninginnedag 2012

Het is een prachtige dag, de zon schijnt, mooie blauwe hemel en alletwee vrij! Wat ga je dan doen?

Nou, dat is makkelijk genoeg: Huà is druk aan het werk geweest in de tuin, de overwinteraars, zoals de mooie boerenbegonia,  mogen zo langzamerhand weer naar buiten en een aantal planten die de winter niet overleefd hebben, moeten er uit om plaats te maken voor nieuwe planten. Zo verwelkomen we in ieder geval twee nieuwe clematissen, ik hoop dat het ze hier een beetje bevalt.

En ik ben aan de lenteschoonmaak begonnen, het keukenrek werd zo langzamerhand meer een dumpplaats voor keukendingen in het algemeen, dan dat het het handige en overzichtelijke rek was, dat het oorspronkelijk was. Ook hier was het een beetje wegdoen van dingen die we niet (meer) gebruiken. Een aantal van die dingen hebben onderdak gevonden bij de uithuizige kinderen en wat kapot is gaat naar de vuilstort, watt niet kapot is en niet door ons of de kinderen gebruikt wordt, neemt zoonlief mee naar de weggeefwinkel, dan vindt het hopelijk nog een goed huis.

Verder heb ik een stukje gewandeld, ik was eigenlijk benieuwd naar de koninginnedagfestiviteiten bij ons in het dorp, maar daar was ik al te laat voor, om twee uur was het al afgelopen en stond er ook echt niets meer. Ik heb niet echt het gevoel dat ik iets gemist heb….

De rest van deze vakantieweek wordt op een aangename manier ingevuld. Ik heb gelukkig mijn stem weer terug, vrijdag t/m zondag was het een ramp, maar morgen kan ik gezellig kletsen met mijn Kleinzoon, we gaan samen winkelen en misschien ook nog even langs de kinderboerderij. Woensdag ga ik voor het eerst in mijn leven naar een voetbalwedstrijd, ik ben heel benieuwd wat FC Twente er tegen Heerenveen van maakt. Donderdag is gereserveerd voor een cultureel dagje Utrecht, daar ga ik met zoonlief naar de tentoonstelling God save the queen over de punk- en kraakbeweging in de jaren ’77 – ’84 van de vorige eeuw, een periode de me na aan het hart ligt. Er blijft vast ook nog wel tijd over om te winkelen.

Dat is toch een heerlijk vakantieweekje?

Het wordt wel één groot feest

De burgemeester van Londen, de kleurrijke Boris Johnson, heeft vandaag het startsein gegeven voor het London 2012 Festival. Hij heeft de Olympische ringen losgelaten in de Thames. Zo wil hij de beide grote evenementen koppelen zodat het uiteindelijk één groot feest wordt voor de bewoners van Londen en alle bezoekers van de twee evenementen. Sport en kunst verbroederen en hopelijk zijn ze ook ‘interactief’.

rings-on-the-river

Voor ons lijkt het op deze manier een prima verblijf daar in Londen te worden. Een paar dagen topjudo bekijken en heerlijk een paar musea bekijken. Ik hoop echt dat we tijd hebben om lekker veel te bekijken, ik wil zoveel dingen zien

En na al die supportersactiviteiten en museumbezoeken gaan Huà ook nog heerlijk wandelen in Wales.

.

Fantastisch programma

Op dit moment zit ik te genieten van een prachtig programma op BBC2, The Culture Show, waarin dit keer de schilder David Hockney centraal staat en wat kan die man schilderen, geweldig. Hij vertelt over technieken en laat met maquettes zien hoe zijn schilderijen opgehangen moeten worden. Gelukkig heeft de interviewer/programmamaker Andrew Marr veel verstand van zaken en hij heeft echt interesse in wat Hockney te vertellen heeft.

Heel mooi is dat ze ook samen op zoek gaan naar de plekken die hij geschilderd heeft en dat je die plekken echt terug ziet in de schilderijen, hoewel die eigenlijk heel abstract zijn. Hockney blijkt ook een heel interessante man te zijn met heldere inzichten. De vraag ‘Where do you live’ beantwoordt hij met ‘I live where I am’. Dat is toch een ontroerend mooi antwoord? Hij haalde ook een Chinees spreekwoord aan, namelijk dat schilderen een kunst is voor oude mensen. Dat kan ik wel beamen, mijn moeder is er pas laat mee begonnen, maar ze maakt prachtige dingen, ze heeft zelfs bij mijn zus geëxposeerd.

Twee generaties kunst

Maar goed, terug naar Hockney, in het programma werden ook werken getoond uit zijn jeugd, toen hij een jaar of 18 was, en hij vertelt er heel vrij over. Dat het toen moeilijk was, verf was duur en daardoor is het wit van die schilderijen niet meer echt wit, gewoon omdat hij genoegen moest nemen met goedkoop materiaal.
De kleuren van zijn huidige werk zijn echt sprankelend, ik hoop dat we deze zomer als we in Londen zijn, naar zijn tentoonstelling in de Royal Academie kunnen :)

David Hockney, Engelse wegen

http://www.bbc.co.uk/programmes/p00pd79w

Het is trouwens ook geweldig dat de BBC de programma’s niet onderbreekt voor allerlei hinderlijke en vervelende reclameberichten!

Arne en Carlos

Toen ik de aankondiging in de krant las, voelde ik me eigenlijk nog zo ziek dat ik besloot er maar niet naar toe te gaan. Een dagje later dacht ik: “maar stel je voor dat je je zondag wel goed voelt??” en daarom heb ik naar de Twentse Welle gemaild om me alsnog aan te melden. Natuurlijk kreeg ik een mailtje terug met het bericht dat de lezing al volgeboekt was

Maar, ik was wel op een reservelijst geplaatst. Dit mailtje werd gevolgd door een ander mailtje. Arne en Carlos hadden besloten om nog een lezing te geven om 15.00 uur, ik kon me gewoon melden bij de kassa en dan lag er een kaartje op mijn naam voor me klaar. Dankjewel Twentse Welle en dank jullie wel Arne en Carlos, want het was geweldig, ik heb genoten van de lezing. Het was humoristisch, leerzaam, inspirerend en gewoon heel fijn om erbij te zijn.

Ik had me goed warm aangekleed en ik had de auto dichtbij geparkeerd, zodat ik niet al te veel aan de kou ben blootgesteld en na afloop ben ik weer snel naar huis gegaan. Ik had een plekje dichtbij de uitgang uitgekozen, zodat ik bij een eventuele hoestbui snel kon vertrekken, gelukkig is alles goed gegaan.

Het is altijd interessant om te horen waar mensen inspiratie opdoen en de jongens hadden daar erg aardige verhalen bij en een verhelderende slideshow. Ik heb plotseling best wel zin om naar Noorwegen te gaan, maar dat moet dan wel in de zomer, want ik heb nog steeds een hekel aan kou.

Ik ga hier niet herhalen wat er allemaal precies is gezegd, maar ik weet wel dat ik me nu al verheug op hun volgende projecten. Vooral het poppenbreiboek Strikkedukke lijkt me erg leuk, allemaal gebreide poppen om je eigen draai aan te geven, door ze bijvoorbeeld dezelfde trui te breien als jezelf draagt.

De jongens hebben ook mijn exemplaar van Kerstballen breien gesigneerd, dus ik ben helemaal blij :)

Arne en Carlos signeren

  

Gezellig praatje.(leuke truien)

  

Nieuw boek

Knuffel

Zoonlief is de laatste tijd druk aan het werk met het maken van knuffelkussens. Op dit moment ligt één daarvan bij mij op de bank, klaar om als cadeau te fungeren voor de pasgeboren dochter van een collega van mijn. Maar eerlijk gezegd vind ik het een beetje moeilijk om er nu al afstand van te doen, want de knuffel is echt lekker knuffelig.

Hij heeft net nog een paar foto’s gepubliceerd van nieuwe knussels, want zo heten ze, die hij net gemaakt heeft. Ja, mijn steentje gaat over deze lieve schatten.

Wat een schatje, hè?

Knussels

Afronden

Vandaag heb ik mijn blog zoveel mogelijk 2012-klaar te maken.

Mijn Advent-with-Austen-avontuur is volgens mij wel goed afgelopen, vooral veel films gekeken en de biografie van Brian Wilks (The Hamlyn Publishing Group Limited, 1978) erbij gehaald. Ik heb zelfs een Jane Austen gerelateerd breiwerkje op de pennen gezet: De Cassandra Shawl.

Om het allemaal even op een rijtje te zetten:

  • minimaal 3x geblogd = 3 punten
  • Pride and Prejudice, de serie = 2 punten
  • Pride and Prejudice, de film = 1 punt
  • Becoming Jane, de film = 1 punt
  • Jane, de biografie = 1 punt
  • Cassandra, de sjaal =lOm  2 punten, want best veel werk
  • Emma, de film = 1 punt
  • TOTAAL:  11 punten, dus genoeg voor de Mr. Darcy-status, hoera voor mij!

Mr. Darcy, natuurlijk.

 

Cassandra shawl

 

 

Al met al een leuke manier om de maand december door te komen :)

Verder ben ik druk bezig om de pagina’s onder “ik las” aan te vullen met de boeken die ik dit jaar gelezen heb. Ik moet heel erg het plezier in lezen terugvinden, dat plezier is er tijdens de masteropleiding wel een beetje vanaf gegaan, vandaar waarschijnlijk ook het geringe aantal boeken dit jaar.

Vooruitkijken

Op de tv zijn heel veel terugblikprogramma’s met de belangrijkste gebeurtenissen van het afgelopen jaar. Nu vond ik het afgelopen jaar ee onwijs rotjaar en ik heb totaal geen zin om het hier nog eens dunnetjes over te doen. Als ik alles nog eens de revue wil laten passeren, lees ik mijn blog wel terug, dan zie ik misschien wel meer lichtpuntjes dan ik nu denk, zoals de diploma’s van beide dochters en natuurlijk het rijbewijs van MeiMei!

Veel leuker is het om alvast eens te kijken wat er volgend jaar allemaal te gebeuren staat, waar kunnen we ons zo langzamerhand op gaan verheugen, zoals de Olympische Spelen in Londen. Ik vind het heerlijk om weer naar Engeland te gaan en het Holland Heineken Huis is dit keer in Alexandra Palace, een gebouw waar ik heel nieuwsgierig naar ben.

Ik hoop ook dat we tijd hebben om naar het Victoria and Albert Museum te gaan, die hebben een hele afdeling met textiele werkvormen en mode. Op hun site kun je zelfs patronen downloaden, kijk maar eens op hun Things-to-do-at-home-pagina. Volgens mij moet dit toch wel ergens in het Olympische programma van ons passen.

Het leuke van de Olympische Spelen is ook wel dat de deelnemers zich moeten kwalificeren, zodat de wedstrijden aankomend voorjaar allemaa een extra spannend element in zich hebben.

Kom maar op 2012!

Voor en na het versieren

Het formaat kerstboom is de laatste jaren wat toegenomen.

In het verleden haalde ik de boom vaak en mijn wensen waren simpel, hij moest makkelijk in de auto te vervoeren zijn en mijn auto is niet zo groot. De laatste jaren haalt Hua de kerstboom, want hij heeft een leuk adresje hier in de buurt ontdekt die echt mooie bomen heeft, niet echt goedkoop, maar wel een prima model.

Maar het lijkt alsof de bomen steeds een beetje groter worden en dat terwijl, op één na, de kinderen het huis uit zijn. Dit jaar is de boom zelfs zo groot dat er geen plaatsje meer is voor de piek. Wel hangen alle Disneydingen er in en vallen de 400 lampjes helemaal niet op. Het mooie van deze boom is toch wel dat er een mensenleven aan ballen in hangt. Mooie oude kerstballen die nog bij oma van de zolder komen en waar Hua mooie herinneringen aan heeft, die zijn al goed voor een halve eeuw kerstplezier.

Zelf ben ik nog steeds heel blij met de ballen die ik kocht toen JieJie nog een baby was, MeiMei vond die jaren ’80 kitsch-ballen maar niets, maar ik wil ze er ieder jaar gewoon weer in. Sinds de eerste keer dat wij naar Eurodisney gingen, hangen er ook Disneyballen en -figuren in. Al met al is de kerstversiering nauwelijks op te bergen in vijf curverboxen.

Naast de boom heb ik ook alle kerststallen van de familie: een heel oude die nog bij mijn oma thuis heeft gestaan toen mijn vader klein was, ons kerststalletje van vroeger èn die van Hua’s ouderlijk huis. Het kerstalletje dat mijn vader heeft gemaakt en het door mij gemaakte Vrije Schoolstalletje, ze staan allemaal her en der in huis zodat wij een maand kunnen genieten van wat wij en wat onze families voor de kerstdagen hebben uitgezocht; mooi!

before

after

 

Vorige Oudere items

Breieninpeking

©breieninpeking 2008-2012
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 25 other followers