De Kleine Johannes

Ik las De kleine Johannes van Frederik van Eeden (Salamander Klassiek, elfde druk 2009, eerste druk 1887).

Na het herlezen van De koele meren des doods wilde ik dit boek ook nog eens lezen. Op de middelbare school, in de jaren zeventig van de vorige eeuw, vond ik De kleine Johannes een geweldig boek. Ik heb het toen een paar keer gelezen en een soort vergelijking gemaakt met Eric of het kleine insectenboek van Godfried Bomans, iets dat mijn docent Nederlands erg goed vond.

Maar goed, het viel tegen, of misschien was ik er met te grote verwachtingen aan begonnen. Het blijft natuurlijk een knap verhaal over de ontwikkeling via de lichtheid van de jeugd naar zwaarheid van het volwassen worden, maar veel van Van Eedens observaties heb ik nu al vaker gelezen, ook in andere boeken, in andere talen.

Misschien moet je dit boek lezen als jezelf nog worstelt?